Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania złożonego przez P. sp. z o.o. w K. (dalej: skarżąca lub spółka) zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 listopada 2017 r., sygn. akt III SA/Gl 873/17, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że dołączony do skargi uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa (k.
13) nie może być uznany za upoważniający podpisanego pod zażaleniem pełnomocnika do wniesienia tego środka zaskarżenia w imieniu spółki. Z dokumentu pełnomocnictwa wynika mianowicie, że doradca podatkowy W. S. został umocowany do złożenia skargi w niniejszej sprawie oraz do reprezentowania spółki przed WSA w Gliwicach w toku postępowania wszczętego w wyniku złożenia skargi. Tak sformułowane pełnomocnictwo nie upoważnia do stwierdzenia, że wskazany doradca podatkowy może skutecznie wnieść w imieniu skarżącej zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, udzielone mu umocowanie ograniczone zostało bowiem do czynności procesowych podejmowanych przed sądem pierwszej instancji.
Ze wskazanych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wystąpił brak formalny uniemożliwiający nadanie zażaleniu biegu, tj. brak wykazania w sposób jednoznaczny, że podpisany pod zażaleniem pełnomocnik został umocowany do dokonania podjętej przez siebie czynności procesowej, tj. sporządzenia w imieniu spółki zażalenia. Wskazany brak zażalenia należy uzupełnić w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 37 § 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., postanowił zwrócić zażalenie sądowi pierwszej instancji w celu usunięcia dostrzeżonych braków.