Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 25 kwietnia 2022 r., sygn. akt I SA/Po 40/22, C. Spółka z o. o. z siedzibą w P. (dalej: "Skarżąca") została wezwana, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") oraz § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1 500 zł, na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 10 listopada 2021 r., w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2016 r., pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżąca wniosła zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 25 kwietnia 2022 r., które następnie cofnęła pismem z 20 września 2022 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W przepisach postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie uregulowano wprost kwestii cofnięcia zażalenia. Zgodnie jednak z art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei, w myśl art. 193 p.p.s.a., do tego postępowania (przed Naczelnym Sądem Administracyjnym) stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, czyli między innymi art. 60 powołanej ustawy. Przepis ten stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W realiach niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w świetle powyższych przepisów Skarżąca, która wniosła zażalenie, mogła po jego wniesieniu dalej nim rozporządzać, w tym skorzystać z najdalej idącego prawa jego cofnięcia, co też w sposób prawem dopuszczalny uczyniła.
Wobec tego należało orzec, jak w sentencji postanowienia, umarzając postępowanie zażaleniowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 i art. 193 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.