Uzasadnienie
Postanowieniem z 3 stycznia 2012 r., I SA/Gd 266/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie ze skargi L. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 7 lutego 2011 r. nr [...] do [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, lipiec i październik 2007 r. oraz dokonania zwrotu nadpłat wraz z oprocentowaniem. W sentencji postanowienia Sąd określił ponadto, że postępowanie w sprawie zawiesza się do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w G. od wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Gdańsku z 1 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 229/11.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, że sprawa dotycząca rozliczenia przez skarżącą podatku od towarów i usług za wskazane wyżej miesiące była już przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, który wyrokiem z 1 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 229/11 stwierdził nieważność postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 7 lutego 2011 r. odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z 16 sierpnia 2010 r. (określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za wskazany okres) oraz nieważność tejże decyzji. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiódł Dyrektor Izby Skarbowej w G., w związku z czym Sąd pierwszej instancji uznał, że wystąpiła przesłanka, o jakiej mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a."
Sąd pierwszej instancji twierdził, że przesądzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny tego, czy postępowanie podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, lipiec i październik 2007 r. zostało skutecznie wszczęte (czego konsekwencją jest istnienie bądź nie w obrocie prawnym decyzji określającej zobowiązanie podatkowe za ten okres), ma wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, której przedmiotem jest odmowa stwierdzenia nadpłaty w tym podatku za wskazany okres.
Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, w którym zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jak również art. 163 § 1 i 2 w zw. z art. 141 § 4 w zw. z art. 166 w zw. z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na sporządzeniu nieprawidłowego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. W ocenie skarżącej rozstrzygnięcie skargi kasacyjnej od wyroku I SA/Gd 229/11 nie stanowi zagadnienia wstępnego w niniejszej sprawie, a rozstrzygnięcie sprawy niniejszej jest możliwe w oparciu o ustalenia nieprawomocnego wyroku I SA/Gd 229/11.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z akt sprawy w postępowaniu niniejszym skarżąca kwestionuje decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 7 lutego 2011 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z 26 sierpnia 2010 r. odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za kwiecień, maj, lipiec i październik 2007 r. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej objętym skargą są zatem decyzje organów podatkowych, wydane w postępowaniu wszczętym na wniosek skarżącej, w którym domaga się ona stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za wskazane miesiące.
Z uzasadnienia kwestionowanej decyzji wynika natomiast, że na skutek kontroli podatkowej wobec skarżącej toczyło się postępowanie podatkowe zakończone wydaniem w dniu 16 sierpnia 2010 r. decyzji wymiarowych w podatku od towarów i usług, dotyczących określenia wysokości zobowiązania podatkowego za dokładnie te same miesiące, tj. kwiecień, maj, lipiec oraz październik 2007 r. Jak wynika z uzasadnienia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty (k. 256 akt administracyjnych) decyzja ta była wydana niejako w następstwie decyzji wymiarowej. Tymczasem wyrokiem z 1 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 229/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność decyzji z 16 sierpnia 2010 r. określającej skarżącej zobowiązanie w podatku od towarów i usług, wskazując w uzasadnieniu, że postępowanie to nie zostało wszczęte w sposób prawidłowy, albowiem organ dokonał wadliwego doręczenia postanowienia o jego wszczęciu do rąk osoby nie będącej pełnomocnikiem uprawnionym do reprezentowania podatnika przed organami podatkowymi w tej konkretnej sprawie.
Od powyższego wyroku z 1 czerwca 2011 r., I SA/Gd 229/11 organ podatkowy wywiódł skargę kasacyjną, a zatem wyrok Sądu pierwszej nie jest prawomocny, a kwestia prawidłowości wszczęcia postępowania podatkowego oraz nieważności decyzji wymiarowej będzie dopiero przedmiotem badania przez Naczelny Sąd Administracyjny. W związku z powyższym stwierdzić należy, że zasadnym jest powstrzymanie się z wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie dotyczącej decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług, skoro losy decyzji określającej zobowiązanie w tym podatku za te same miesiące nie zostały jeszcze prawomocnie przesądzone.
Sąd pierwszej instancji prawidłowo zatem postępowanie w sprawie zawiesił uznając, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania dotyczącego decyzji wymiarowej, a stanowisko swoje jasno uzasadnił, nie uchybiając przy tym art. 125 § 1 pkt 1 oraz art. 141 § 4 p.p.s.a.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.