Uzasadnienie
Postanowieniem z 8 lutego 2012 r., III SO/Gl 16/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił sprzeciw PHU "P. " spółki cywilnej [...] z siedzibą w B. wniesiony od postanowienia Referendarza sądowego z 4 stycznia 2012 r. odmawiającego skarżącym przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Sąd pierwszej instancji podał w uzasadnieniu, że jak wynika z akt sprawy postanowienie Referendarza sądowego rozstrzygające odmownie kwestię przyznania prawa pomocy doręczono stronie skarżącej 16 stycznia 2012 r. Natomiast zgodnie z art. 259 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a." sprzeciw od tego postanowienia winien być wniesiony do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. W przedmiotowej sprawie termin do wniesienia sprzeciwu upłynął 23 stycznia 2012 r., a zatem sprzeciw wniesiony w dniu 24 stycznia 2012 r. podlegał odrzuceniu.
Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem strona skarżąca działając przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego wniosła zażalenie, w którym zarzuciła Sądowi naruszenie art. 259 § 2 p.p.s.a. Autor zażalenia podniósł, że z informacji przekazanych mu przez jego mocodawców wynika, że postanowienie Referendarza sądowego odebrali oni w dniu 17 stycznia 2012 r., a zatem sprzeciw wniesiony w dniu 24 stycznia 2012 r. nie był spóźniony.
W ślad za zażaleniem pełnomocnik skarżących nadesłał oświadczenie S. B. złożone w imieniu skarżących o treści: "oświadczamy, iż postanowienie referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 stycznia 2012 r. sygn. akt III SO/GL 16/11 zostało przez nas odebrane 17 stycznia."
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Z akt sprawy sądowoadministracyjnej wynika niezbicie, że sporna przesyłka zawierająca odpis postanowienia Referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy została stronie skarżącej doręczona w dniu 16 stycznia 2012 r. Świadczy o tym pieczęć (datownik) widniejąca na obu stronach zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji (k. 23 i 23v) oraz własnoręczny podpis skarżącej – H. B., opatrzony dodatkowo pieczęcią firmową PHU "P.".
Strona skarżąca w sposób skuteczny nie zdołała wykazać, że przesyłkę zawierającą kwestionowane postanowienie doręczono jej dnia następnego, tj. 17 stycznia 2012 r. Należy zauważyć, że zwrotne potwierdzenie odbioru ma status dokumentu urzędowego, co oznacza, że stwierdza zaistnienie opisanych w nim faktów i korzysta z domniemania prawdziwości oraz z domniemania zgodności z prawdą. Powyższe domniemania w stosunku do znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach nie zostały skutecznie podważone, a prawidłowość wypełnienia tego potwierdzenia i oznaczenia daty doręczenia przesyłki nie budzi wątpliwości. W szczególności do obalenia domniemań związanych z dokumentem urzędowym nie może prowadzić samo tylko oświadczenie strony skarżącej nie poparte żadnymi innymi dowodami.
W tych okolicznościach Sąd pierwszej instancji słusznie przyjął, że sprzeciw od postanowienia Referendarza sądowego został wniesiony z uchybieniem 7-dniowego terminu, o jakim mowa w art. 259 § 1 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.