Uzasadnienie
A. M. wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 28 stycznia 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu podał, że wykonanie decyzji spowodowałoby nieodwracalne skutki finansowe dla strony skarżącej w przypadku realizacji obowiązków orzeczonych w decyzji, w odniesieniu do zapłaty ustalonych w niej opłat, zważywszy że byt prawny zaskarżonej decyzji nie jest pewny. Następstwem niewstrzymania decyzji byłaby upadłość skarżącego jako przedsiębiorcy, ale także niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Postanowieniem z dnia 15 września 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 549/11 Sąd pierwszej instancji odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu Sąd podał, że skarżący nie wykazał, iż zostały spełnione przesłanki zastosowania ochrony tymczasowej. Sąd podkreślił, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający krótki wywód strony, będący w znacznej części powtórzeniem zapisów ustawowych. Wnioskodawca powinien bowiem poprzeć swoje twierdzenia stosownymi materiałami, dokumentami źródłowymi, dotyczącymi w szczególności jego sytuacji finansowej oraz majątkowej, a tego skarżący w rozpatrywanej sprawie nie uczynił. Podkreślić należy, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. To strona powinna dowieść wystąpienia przesłanek uzasadniających zgłoszone żądanie. W sytuacji natomiast, gdy skarżący wskazuje, że brak wstrzymania wykonania decyzji w przedmiotowej sprawie spowoduje dla niego nieodwracalne skutki finansowe, zagrozi egzystencji przedsiębiorstwa, wskazuje także na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można uznać, iż wskazano okoliczności, które pozwalałby Sądowi na dokonanie oceny spełnienia w/w przesłanek.
W złożonym zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie powyższego orzeczenia i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.
W uzasadnieniu ponownie stwierdził, ze nie przyznanie mu ochrony tymczasowej spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Dodał, że nie jest w stanie uregulować ciążącej nań zaległości podatkowej, natomiast jego stan majątkowy zawarty jest w zaskarżonej decyzji i jest w związku z tym znany Sądowi.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego, bądź wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 popsa, w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Złożony wraz ze skargą wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony w sposób pozwalający na ocenę czy zaistniały przesłanki przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji. Strona jedynie wskazała, że wykonie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Wobec tego Sąd pierwszej instancji, zgodnie z prawem, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skoro strona nie wskazała żadnych konkretnych okoliczności, które w kontekście przesłanek określonych w art. 61 § 3 popsa uzasadniałyby zastosowanie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W oparciu o powyższe Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a argumentacja przedstawiona w zażaleniu, stanowiąca w zasadzie powtórkę argumentacji wniosku nie zasługuje na uwzględnienie, wobec czego – na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 popsa - należało orzec jak w sentencji