Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 13 lutego 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 42/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę P.W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 12 listopada 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2012 r. do czerwca 2014 r. WSA wskazał, że skarżący nie uzupełnił braków skargi we wskazanym terminie.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący, wnosząc o jego uchylenie, zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3, art. 72 § 1 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "P.p.s.a.") w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy poprzez niewłaściwe ich zastosowanie bowiem strona nie uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu sądowego oraz podania nr PESEL. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że zarządzenia z 22 i 23 stycznia 2020 r. zostały w trybie art. 72 § 1 P.p.s.a. doręczone żonie skarżącego 30 stycznia 2020 r. Skarżącemu powyższe zarządzenia zostały doręczone 1 lutego 2020 r. z uwagi na jego wyjazd służbowy. W związku z powyższym termin do uzupełnienia braków upływał z dniem 8 lutego 2020 r., a nie jak przyjął Sąd 6 lutego 2020 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 72 § 1 P.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli nie mają oni sprzecznych interesów w sprawie i podjęli się oddania mu pisma. Powołany przepis wskazuje na jedną z form tzw. doręczeń zastępczych, kiedy to przesyłka nie zostaje doręczona bezpośrednio do rąk jej adresata, lecz przyjmuje się fikcję prawną, iż takie doręczenie nastąpiło. Przepisy regulujące doręczenia zastępcze mają na celu umożliwienie prawidłowego przebiegu postępowania zwłaszcza w przypadkach, gdy dokonanie doręczenia samemu adresatowi jest utrudnione np. z uwagi na jego nieobecność pod wskazanym adresem.
W przedmiotowej sprawie przesyłka zawierająca zarządzenie wzywające do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu została doręczona stronie w dniu 30 stycznia 2020 r. - odbiór przesyłki potwierdziła żona skarżącego. Doręczenie to należy uznać za skuteczne. Składając podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru żona skarżącego zobowiązała się bowiem do oddania przesyłki jej adresatowi. W konsekwencji ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braku był 6 lutego 2020 r. Tymczasem skarżący dokonał wpłaty kwoty stanowiącej należny wpis 7 lutego 2020 r. i w tym samym dniu nadał listem poleconym pismo zawierające uzupełnienie braku formalnego skargi. A zatem obie czynności postępowania zostały podjęte przez stronę z uchybieniem wskazanego siedmiodniowego terminu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdzając brak podstaw do uwzględnienia zażalenia, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.