Uzasadnienie
Postanowieniem z 23 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 397/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalił wniosek o przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi M.[...] sp. z o.o. z siedzibą w R. w likwidacji na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 13 stycznia 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2011 r.
W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, przedstawił następujący stan faktyczny:
W wyniku wniesionej skargi przez M. sp. z o.o. z siedzibą w R. w likwidacji (dalej zwana "spółką") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 13 stycznia 2015 r., na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 lutego 2015 r. spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę, do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi.
W odpowiedzi spółka nadesłała pismo, w którym wskazała, że jej siedziba znajduje się w R. oraz podała numer KRS, pod którym została zarejestrowana. Ponadto poinformowała, że osobą uprawnioną do reprezentacji spółki jest N.N. A. Postanowieniem z 22 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę skarżącej. Powyższe postanowienie doręczono spółce 1 lipca 2015 r. (k. 34 akt sądowych).
Pełnomocnik spółki wnioskiem z 3 sierpnia 2015 r. (nadanym w tym samym dniu w urzędzie pocztowym) zwrócił się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W tym samym dniu złożono skargę kasacyjną od powyższego postanowienia.
Postanowieniem z 15 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Po rozpatrzeniu zażalenia na powyższe postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 14 grudnia 2015 r., sygn. akt I FZ 523/15, uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i odrzucił wniosek o przywrócenie terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że aby skutecznie rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu konieczne jest jednoznaczne stwierdzenie, że do uchybienia terminu rzeczywiście doszło. Jeżeli zatem spółka w skardze kasacyjnej kwestionowała uchybienie terminu, to nie mogła skutecznie złożyć wniosku o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie skargi kasacyjnej.
Postanowieniem z 12 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną spółki. Postanowienie powyższe doręczone zostało pełnomocnikowi spółki 14 stycznia 2016 r.
Pełnomocnik spółki w dniu 27 stycznia 2016 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Odrzucając wniosek spółki, postanowieniem z 23 lutego 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podniósł, że Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z 14 grudnia 2015 r. sygn. akt I FZ 523/15, wyjaśnił, że początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, określonego w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie skargi kasacyjnej. Sąd podkreślił, że postanowieniem z 12 stycznia 2016 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną spółki, a postanowienie zostało wysłane na adres pełnomocnika spółki i odebrane przez niego 14 stycznia 2016 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru ww. postanowienia.
W związku z powyższym Sąd stwierdził, że bieg terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, zaczął swój bieg 15 stycznia 2016 r. i upłynął 21 stycznia 2016 r. Pełnomocnik spółki złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi dopiero 27 stycznia 2016 r. czyli z uchybieniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a.
Na powyższe postanowienie Sądu pierwszej instancji, spółka wniosła zażalenie, gdzie na podstawie art. 88 P.p.s.a. zaskarżyła w całości postanowienie Sądu pierwszej instancji, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 87 § 1 oraz art. 88 w zw. z art. 168 § 1 i 194 § 1 pkt 7 oraz 194 § 2 P.p.s.a., poprzez przyjęcie, że spółka uchybiła terminowi na złożenie wniosku o przywrócenie terminu w sytuacji, gdy wniosek taki został złożony w ciągu 7 dni od uprawomocnienia się orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie skargi kasacyjnej.
W związku z powyższym spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz zwrot kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Zgodnie z art. 87 § 1. P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, natomiast zgodnie z art.
- 88. P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Jak wynika z akt sprawy, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 stycznia 2016 r., odrzucające skargę kasacyjną, doręczono pełnomocnikowi spółki 14 stycznia 2016 r. (k. 114 akt sądowych). Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, złożono 27 stycznia 2016 r.
Należy podkreślić, że spóźniony jest ten wniosek o przywrócenie terminu, który został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu liczonego od chwili ustania przyczyny uchybienia terminowi (por. post. NSA z 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I OZ 1125/14, opublikowane w internetowej bazie orzeczeń pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji, słusznie zastosował art. 88 P.p.s.a, odrzucając wniosek spółki, uznając go za spóźniony. Będąc związanym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 grudnia 2015 r., sygn. akt I FZ 523/15, słusznie Sąd wskazał, że termin do złożenia wniosku biegł od 15 stycznia 2016 r. i upłynął 21 stycznia 2016 r.
W związku z tym przedmiotowy wniosek spółki został złożony po terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (określonej w art. 87 § 1 P.p.s.a.), której początek biegu wyznaczał moment doręczenia odpisu postanowienia Sądu pierwszej instancji, odrzucającego skargę kasacyjną.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 168 § 1 P.p.s.a, oraz art. 194 § 1 pkt 7 P.p.s.a. oraz art. 194 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdza, że kwestia prawomocności postanowienia Sądu pierwszej instancji, odrzucającego skargę kasacyjną spółki, nie ma wpływu na fakt dowiedzenia się przez pełnomocnika spółki o ustaniu przyczyny uchybienia terminu, tym samym do złożenia przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni.
Tak więc Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że na obecnym etapie zarzuty naruszenia art. 87 § 1 oraz art. 88 w zw. z art. 168 § 1 i 194 § 1 pkt 7 oraz 194 § 2 P.p.s.a. są bezzasadne.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.