Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia jest zarządzenie z dnia 1 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Op 655/10, w którym Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wezwał I. s.c. w W. do uiszczenia wpisu stosunkowego od skargi kasacyjnej w kwocie 8. 788 zł.
W złożonym zażaleniu strona wniosła o uchylenie powyższego zarządzenia, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o orzeczenie o zwrocie kosztów według norm przepisanych.
Postawiła zarzuty:
- - naruszenia art. 231 P.p.s.a. poprzez błędne ustalenie wpisu sądowego w kwocie 8.788 zł, podczas gdy należała się opłata stała w kwocie 100 zł;
- - naruszenia art. 233 P.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem" poprzez błędne ustalenie wysokości wpisu;
- - ustalenia wpisu w sytuacji gdy skarżąca posiadała nadpłatę w wysokości 17.576 zł z tytułu odrzucenia skargi postanowieniem z dnia 14 lutego 2011 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie jest bezzasadne i tym samym musi podlegać oddaleniu.
Jak wynika z akt sprawy strona złożyła skargę, która na mocy postanowienia z dnia 14 lutego 2011 r. została przez Sąd pierwszej instancji odrzucona. Z uwagi na uiszczenie wpisu stosunkowego w kwocie 17.576 zł, wynikającego z niekwestionowanej wartości przedmiotu zaskarżenia, Sąd ten orzekł również, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., o zwrocie tego wpisu w całości. Wbrew temu co twierdzi strona, w dniu wydania zarządzenia wzywającego do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej, nie dysponowała ona nadpłatą we wpisie, która to mogłaby być zaliczona na poczet wniesionego środka odwoławczego. Postanowienie z dnia 14 lutego 2011 r., wobec wniesienia skargi kasacyjnej nie jest bowiem prawomocne, a zatem Sąd pierwszej instancji słusznie wstrzymał się z wszelkimi działaniami dotyczącymi zwrotu wpisu od odrzuconej skargi do czasu rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny w przedmiocie skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy zaliczenie wpisu od skargi na poczet wpisu od skargi kasacyjnej nie było zatem możliwe.
Przechodząc do kwestii prawidłowości ustalenia wpisu od skargi kasacyjnej należy powołać się na regulującą tę kwestię podstawę prawną, a mianowicie § 3 rozporządzenia.
Przepis ten stanowi, że od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wpis wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Wynika z niego, że podstawą do ustalenia wpisu od wymienionych w tym przepisie środków odwoławczych jest wysokość wpisu od skargi ustalonego według zasad wynikających z art. 231 P.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z decyzją w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług, a zatem z decyzją dotyczącą należności pieniężnej. Skoro tak, to wpis od skargi w sprawie rozpoznawanej powinien być obliczany stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia, gdyż wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła ponad 100.000 zł. W rezultacie wpis od skargi określono na kwotę 17.576 zł, natomiast wpis od skargi kasacyjnej, stosownie do § 3 rozporządzenia, na połowę tej kwoty czyli 8.788 zł. W ocenie Sądu kasacyjnego oba wpisy zostały obliczone prawidłowo. Strona błędnie, jako podstawę obliczania wpisu wskazała § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia. Przepis ten reguluje kwestię wpisu od zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych i nie może być stosowany w przypadku gdy środkiem odwoławczym od postanowienia sądu administracyjnego pierwszej instancji jest skarga kasacyjna, tak jak w rozpoznawanej sprawie.
Tym samym, wbrew temu co twierdzi strona, nie doszło do naruszenia zarówno art. 233, jak i 231 P.p.s.a.
W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.