Uzasadnienie
- 1. Zarządzeniem z dnia 19 kwietnia 2018 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 359/18, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (dalej: Przewodniczący Wydziału), działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), dalej: "ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" wezwał D. W. (dalej "skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w G. (dalej: organ podatkowy) z 12 lutego 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od marca do czerwca 2015 r., w kwocie 33.087,00 zł, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.), dalej "rozporządzenie".
- 2. Na powyższe zarządzenie skarżący 14 maja 2018 r. złożył zażalenie, podnosząc zarzut naruszenia, art. 220 § 1, 2, 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 1 pkt 4 rozporządzenia, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. Zdaniem skarżącego, od wniesionej przez niego skargi powinien zostać pobrany wpis stały na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia w wysokości 500 zł, gdyż dotyczy on sprawy z zakresu zobowiązań podatkowych.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 3.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
- 3.2. Przystępując do oceny zasadności zażalenia wskazać należy, że zgodnie z art. 215 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Ponadto w myśl art. 216 cytowanej ustawy, jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zgodnie zaś z § 1 zdanie pierwsze rozporządzenia wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem.
Z treści art. 231 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, co oznacza, że charakter wpisu nie zależy od pozytywnego czy negatywnego rozstrzygnięcia dla strony, ale od tego, czy sprawa dotyczy należności pieniężnej czy nie.
Wpis jest stały, jeżeli jego wysokość wynika kwotowo wprost z przepisu prawa. O wpisie stosunkowym możemy natomiast mówić, gdy stanowi on procentową (ułamkową) część przedmiotu zaskarżenia, którą należy każdorazowo w danej sprawie obliczyć według obowiązujących w tym zakresie reguł prawnych (por. S. Babiarz, P. Zabornia: "Wpis stały i wpis stosunkowy w postępowaniu sądowoadministracyjnym", Przegląd Sądowy z 2005 r., nr 5, s. 162).
Przy ocenie, czy wniesiona skarga podlega wpisowi stałemu czy stosunkowemu, należy zbadać przedmiot i zakres zaskarżenia. Jeżeli przedmiot skargi wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi, to w zasadzie przesądza to o tym, jaki rodzaj wpisu strona będzie zobowiązana uiścić. Stąd też należy przyjąć, że jeżeli zaskarżony akt (czynność) przyznaje lub odbiera (ogranicza) uprawnienie bądź też nakłada lub zdejmuje (ogranicza) obowiązek, których przedmiotem jest skonkretyzowana w tym akcie (czynności) kwota pieniężna, to przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w rozumieniu art. 231 i 216 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Strona zatem powinna wówczas uiścić od pisma wszczynającego postępowanie w danej instancji wpis stosunkowy ustalony na podstawie wcześniej oznaczonej w tym piśmie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wartością przedmiotu zaskarżenia jest wartość uprawnienia lub obowiązku, w tym w szczególności należności pieniężnej, którą ustala, określa lub której w inny sposób dotyczy zaskarżony akt lub czynność (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi".
Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2015, s. 809). Podkreślić przy tym należy, że w sprawach podatkowych należności pieniężne są przedmiotem zaskarżenia w przypadku skargi na decyzje dotyczące wymiaru (określenia lub ustalenia) podatku, nadpłaty, a także kwoty zwrotu podatku lub kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.: Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, ze zm.), dalej "ustawa o VAT". We wszystkich innych sprawach pobiera się wpis stały.
3.3. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od marca do czerwca 2015 r. na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT.
Tym samym, mając na uwadze treść art. 231 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi., należy uznać, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie bez wątpienia jest należność pieniężna w konsekwencji czego od wniesionej przez spółkę skargi właściwy jest wpis stosunkowy (jak prawidłowo przyjął Przewodniczący Wydziału), a nie stały (jak uważa skarżący). Ponadto - jak już zauważono we wcześniejszej części uzasadnienia niniejszego postanowienia - wpis stosunkowy jest determinowany ściśle wartością przedmiotu zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie skarżący określił tę wartość na kwotę 3.308.622,00 zł, co powoduje, że wpis od skargi wynosi 1% tej kwoty (§ 1 pkt 4 rozporządzenia), tj. po odpowiednim zaokrągleniu 33.087,00 zł.
- 3.4. Z przytoczonych powyżej powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 oraz art. 198 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami, orzekł jak w sentencji.