Uzasadnienie
Przedmiotem zażalenia jest zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 22 lutego 2012 r., sygn.akt I SA/Łd 1557/11, mocą którego w oparciu o art. 220 § 1 i 3 ustawy a dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wezwano pełnomocnika strony skarżącej F. Sp. z o.o. w W. – dor.pod. A. J.T. – do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 13 stycznia 2012 r., sygn.akt I SA/Łd 1557/11.
Powyższym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę F. Sp z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] września 2011 r. nr [...] wydaną w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za maj, czerwiec, lipiec, sierpień, listopad i grudzień 2007 r.
Podstawą ustalenia wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 1 670 zł. był § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193), ze względu na ustalenie wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w wysokości 3 340 zł. na podstawie § 1 pkt 2 tego rozporządzenia.
W zażaleniu na to zarządzenie pełnomocnik Spółki podniósł, że mylnie zakwalifikowano zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jako skargę kasacyjną. Pełnomocnik wskazał, że błędne zatytułowanie zażalenia jako "skarga kasacyjna" nie powinno mieć wpływu na faktyczną treść i intencje Skarżącej. Według Spółki zgodnie z § 2 ust.1 pkt 1 i 7 wymienionego wyżej rozporządzenia winna ona zostać wezwana do uiszczenia wpisu w stałej wysokości wynoszącej 100 zł., a nie w wysokości stosunkowej czyli 1 670 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, że skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym przysługującym od wydanego przez sąd pierwszej instancji wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Skarga kasacyjna przysługuje do Naczelnego Sądu Administracyjnego i odnosi się do orzeczeń nieprawomocnych wydanych przez sąd pierwszej instancji.
Pomijając wyroki sądów pierwszej instancji, które nie mają znaczenia w niniejszej sprawie, przez pojęcie "postanowienie kończące postępowanie" (w rozumieniu komentowanego przepisu) należy rozumieć postanowienie, które kończy całe postępowanie lub też zamyka drogę do wydania wyroku w sprawie. Ich przeciwieństwem są postanowienia kończące postępowanie w sprawie, które mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne (por.art. 165 p.p.s.a.). Do postanowień kończących postępowanie w sprawie, od których można wnieść jako środek odwoławczy tylko skargę kasacyjną, na mocy art. 173 § 1, należy zaliczyć: postanowienie odrzucające skargę (art. 58 p.p.s.a.), postanowienie o umorzeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji (art.161 p.p.s.a.), postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania (art.280 § 1 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny wydał postanowienie odrzucające skargę. Z tego względu pełnomocnik Spółki prawidłowo określił treść odwołania się od tego postanowienia jako "kasację". Nie kierując się jednak nazewnictwem stosowanym przez pełnomocnika Spółki, pismo z 17 lutego 2012 r. i tak zostałoby, zgodnie z przepisami, potraktowane przez sąd jako skarga kasacyjna, gdyż jest to jedyny prawnie dopuszczalny środek do kwestionowania postanowienia odrzucającego skargę przez sąd pierwszej instancji.
Stosownie do § 3 w związku z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193) wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. W niniejszej sprawie wpis od skargi wynosił 3 340 zł, a wobec tego wpis od skargi kasacyjnej został prawidłowo określony w wysokości 1 670 zł.
Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.