Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 kwietnia 2016 r. J. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2016 r., którym odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 30 września 2014 r. w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 30 września 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2009 r.
Wezwaniem skutecznie doręczonym w dniu 23 lutego 2016 r. (k-167 akt sądowych) Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnia braków formalnych zażalenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia – poprzez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionej kserokopii odpisu zażalenia oraz uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia.
Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 3795/14, odrzucił zażalenie z powodu nieuzupełnienia jego braków formalnych, wskazując, że pomimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych, pełnomocnik nie nadesłał odpisu zażalenia, natomiast wpis od zażalenia został uiszczony po terminie.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżącego wskazał, że nie dopuścił się uchybienia mogącego skutkować odrzuceniem zażalenia, albowiem uchybienie to powstało wyłącznie z winy sekretariatu Sądu, który w kierowanej do niego przesyłce nie umieścił obu wezwań. Podniósł, że w kopercie znajdował się jedynie odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, który został uiszczony w przewidzianym terminie, tj. w dniu 25 lutego 2016 r., na dowód powyższego załączył potwierdzenie uiszczenia opłaty, brak było natomiast wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie jednego odpisu zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Termin do uiszczenia wpisu wynosi siedem dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a.
Natomiast zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 47 § 1 tej ustawy do pisma strony należy dołączyć jego odpisy oraz odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Pismo nie zawierające załączników nie może otrzymać prawidłowego biegu. W przypadku, gdy zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wyżej wskazanych warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Pokreślenia wymaga, że problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13, w której – koncentrując się na braku przedłożenia odpisów skargi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym – stwierdzono, że (1) niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd; (2) złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a, ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wskazana uchwała w sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 p.p.s.a., która znajduje zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie.
Nieprzedłożenie zatem wymaganych przez art. 47 § 1 p.p.s.a. odpisów wniesionego pisma (m.in. zażalenia) jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu.
W niniejszej sprawie sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w zakreślonym terminie nie uzupełniono braków formalnych zażalenia, co obligowało ten sąd do odrzucenia zażalenia.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 stycznia 2016 r., jak i zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, została doręczona pełnomocnikowi skarżącego 23 lutego 2016 r., zatem siedmiodniowy termin do zrealizowania wezwania Sądu upłynął z dniem 1 marca 2016 r.
Za niewiarygodne uznać należy twierdzenia pełnomocnika strony, że przesyłka ta nie zawierała przedmiotowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia. Na druku zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki znajduje się bowiem zapis: "wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia + braki". Wynika z tego jednoznacznie, że wysłane tą przesyłką zostały: zarówno wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia, jak i wezwanie do nadesłania odpisu zażalenia. Zatem była informacja o tym co jest zawartością przesyłki. Odbierając zaś przesyłkę obowiązkiem adresata jest sprawdzić, czy zawiera ona wszystkie wskazane na druku zwrotnego potwierdzenie odbioru dokumenty. W sytuacji, gdyby przesyłka nie zawierała części dokumentów, albo w razie jakichkolwiek innych wątpliwości co do zgodności treści opisu zwrotki z zawartością przesyłki, pełnomocnik skarżącego postępując racjonalnie i z należytą starannością winien zgłosić zastrzeżenia doręczycielowi przesyłki lub zawiadomić sąd o tym fakcie bezpośrednio po otrzymaniu przesyłki, czego pełnomocnik skarżącego nie uczynił (por. post.
NSA z 1 września 2015 r., II OZ 792/15, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W sytuacji, gdy odbierający przesyłkę tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia stronie przesyłki. Przyjęcie bowiem dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości, przeczyłoby sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki. W każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu lub tylko niektóre z nich, innymi słowy, że odebrał kopertę pustą albo niepełną. Podkreślić trzeba, że w rozpoznawanej sprawie okoliczność braku wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia nie była kwestionowana przez pełnomocnika skarżącego po odebraniu korespondencji, a dopiero po odrzuceniu zażalenia przez sąd.
Zauważyć należy, że w orzecznictwie przyjmuje się, że wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 K.p.c., potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą (post. SN z dnia 30 kwietnia 1998 r., III CZ 51/98, publ.: OSNC 1998). Adresat przesyłki, który stwierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić (zob. post. NSA z dnia 31 marca 2010 r., sygn. akt I FSK 1929/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powyższe okoliczności wskazują, że przesyłka została doręczona pełnomocnikowi skarżącego zgodnie ze wskazaną na druku potwierdzenia odbioru zawartością. Oznacza to, że sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że pełnomocnik skarżącego skutecznie odebrał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zażalenia i w konsekwencji, że braki te nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie.
Odnosząc się do kwestii uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia wskazać należy, że z akt sprawy wynika, iż po doręczeniu w dniu 23 lutego 2016 r. wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia odnotowano uiszczenie dwóch wpisów sądowych: jeden wpis został uiszczony w dniu 25 lutego 2016 r. opisany w tytule przelewu "opłata od skargi" (dowód uiszczenia – k.170 akt sądowych), oraz drugi wpis uiszczony został w dniu 2 marca 2016 r. (dowód uiszczenia – k.168 akt sądowych). Z porównania dat dokonania powyższych czynności wynika, że wpis sądowy od zażalenia został uiszczony w terminie. Nie ma znaczenia dla tej oceny, że w tytule przelewu wpisu dokonanego w dniu 25 lutego 2016 r. wskazano "opłata od skargi", albowiem okoliczności jego uiszczenia wskazują, że jest to wpis od zażalenia. Wobec powyższego niezrozumiałe jest stwierdzenie sądu I instancji, że wpis od zażalenia został uiszczony po terminie.
W tym stanie rzeczy, mimo uiszczenia w terminie wpis sądowego od zażalenia, sąd I instancji zasadnie odrzucił zażalenie wobec nieuzupełnienia jego braków formalnych w zakresie odpisu zażalenia w zakreślonym terminie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.