Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wa 2358/15, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku, poz. 270 ze zm.,), dalej p.p.s.a., odrzucił skargę M.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 26 czerwca 2015 roku w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 roku. M.S. (dalej: "Skarżący"), reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 26 czerwca 2015 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 roku. Zarządzeniem z dnia 3 września 2015 r. pełnomocnik Strony został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia z pouczeniem, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Przesyłka zawierająca zarządzenie została doręczona pełnomocnikowi w dniu 7 września 2015 r. (vide zwrotne poświadczanie odbioru przesyłki k. 17). Pismem z dnia 28 września 2015 r. (nadanym w dniu 30 września 2015 r.) pełnomocnik Strony złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi podnosząc, że w okresie kiedy doręczono zobowiązanie do uzupełnienia ww. braków formalnych Skarżący przebywał za granicą co uniemożliwiało pełnomocnikowi kontakt ze Stroną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 października 2015 r. odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 lutego 2016 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I FZ 583/15 oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie z dnia 21 października 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględniając powyższy stan faktyczny, wskazując na art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., stanowiący, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych skargi, orzekł o odrzuceniu skargi. Skarżący w zażaleniu na powyższe postanowienie zaskarżył je w całości, zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi jako zawierającej nieuzupełnione braki formalne. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W ocenie Strony skarżącej, Sąd pierwszej instancji błędnie uznał, że Skarżący zawinił w uchybieniu wyznaczonemu terminowi i podjął błędną decyzję odrzucając skargę. Poza tym, Skarżący nie zgodził się z twierdzeniem, że nie uzupełnił braków skargi, gdyż dokonała tego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem należało je oddalić.
Wbrew twierdzeniom oraz zarzutowi zażalenia, z akt sprawy wynika bezsprzecznie, że Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w wyznaczonym przez Sąd terminie, wynikającym z zarządzenia z dnia 3 września 2015 r., którym pełnomocnik Strony został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W wezwaniu stanowiącym wykonanie powyższego zarządzenia Strona reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika została też prawidłowo pouczona, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni skutkować będzie jej odrzuceniem. Nie budzi najmniejszych wątpliwości, że pełnomocnik Strony powyższego terminu do uzupełnienia wskazanych braków skargi nie zachował, o czym świadczy chociażby złożony w dniu 30 września 2015 roku wniosek o przywrócenie terminu do jej dokonania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 października 2015 r. odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, a Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 29 lutego 2016 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I FZ 583/15 oddalił zażalenie na postanowienie. Oznacza to, że zarówno Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydając zaskarżone postanowienie jak również Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie w analizowanej sprawie, jest związany zarówno postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lutego 2016 roku, jak i postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2015 roku. Podstawę związania stanowi art. 170 p.p.s.a. w związku z art. 168 § 1 p.p.s.a. Oba wskazane powyżej postanowienia są prawomocne. W orzeczeniach tych przesądzono, że do uchybienia terminu do uzupełnienia wskazanych powyżej braków formalnych skargi nie doszło bez winy Strony skarżącej.
Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać, że Sąd pierwszej instancji wydając zaskarżone postanowienie i odrzucając skargę z powodu niezuzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie nie naruszył art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zarzut zażalenia należało więc oddalić. Ze wskazanych powyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.