Uzasadnienie
K. G. (skarżąca) wniosła skargę do WSA w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 28 lutego 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień 2015 r..
W związku z ogłoszeniem upadłości skarżącej przez Sąd Rejonowy w Radomiu 16 listopada 2020, syndyk masy upadłościowej skarżącej wniósł 4 marca 2020 r. o zawieszenie postępowania zgodnie z art. 124 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej jako "p.p.s.a."). WSA w Warszawie postanowieniem z 11 marca 2022 r. zawiesił z dniem 16 listopada 2020 r. postępowanie sądowe w omawianej sprawie.
Dnia 8 kwietnia 2022r. WSA w Warszawie podjął zawieszone postępowanie z udziałem syndyka masy upadłości skarżącej na podstawie art. 128 § 1 p.p.s.a. W związku z tym, 15 kwietnia 2022 r. WSA wezwał syndyka masy upadłościowej skarżącej na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 28 lutego 2020 r. stosownie do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz 535 dalej jako "rozporządzenie Rady Ministrów").
Na to zarządzenie syndyk masy upadłości skarżącej wniósł zażalenie wnioskując o jego uchylenie za przyczynę podając art. 165 p.p.s.a. z uwagi na brak podstawy do podjęcia zawieszonego przez WSA w Warszawie postępowania. W zażaleniu zawarł także wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków w całości na podstawie art. 246 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. z uwagi na brak możliwości poniesienia przez skarżącą pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Od powyższej zasady ustawodawca wprowadził dwa wyjątki. Pierwszy dotyczy spraw, w których strona skarżąca nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych (art. 239 p.p.s.a. - ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych). Drugi dotyczy zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w drodze orzeczenia sądowego poprzez przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub części (art. 243 i następne p.p.s.a.).
Wniesiona skarga nie należy do kategorii spraw, w których strona skarżąca nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych (art. 239 § 1 p.p.s.a.). Z akt sądowych wynika również, że przed wezwaniem do uiszczenia wpisu syndykowi masy upadłości skarżącej nie zostało przyznane prawo pomocy.
W świetle powyższego, należy uznać, że Przewodniczący Wydziału VIII WSA w Warszawie prawidłowo wezwał syndyka masy upadłościowej skarżącej na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 28 lutego 2020 r.
W ramach zażalenia na zarządzenie przewodniczącego w sprawie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nie można domagać się uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 08.04.2022 sygn. VIII SA/Wa 467/20 o podjęciu zawieszonego postępowania bowiem nie mieści się to w ramach postępowania o wezwanie do uiszczenia wpisu określonego w art.220 § 1 zd. drugie w zw. z art.227 § 1 p.p.s.a., natomiast zawarty w zażaleniu wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zostać rozpoznany przez WSA w Warszawie stosownie do art.254 § 1 p.p.s.a.
Mając to na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art.198 p.p.s.a.