Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 355/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: sąd pierwszej instancji) odrzucił skargę kasacyjną z dnia 24 kwietnia 2022 r., wniesioną przez A. J. (dalej: skarżąca) od wyroku z dnia 16 lutego 2022 r. w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 18 grudnia 2020 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2012 r.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że w dniu 27 kwietnia 2022 r. skarżąca złożyła dwa pisma datowane na dzień 24 kwietnia 2022 r. - skargę kasacyjną od wyroku z dnia 16 lutego 2022 r. i wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowienie sądu pierwszej instancji z dnia 17 października 2022 r., sygn. akt I SPP/Gl 168/22, doręczone skarżącej w dniu 10 listopada 2022 r., zakończyło postępowanie w przedmiocie prawa pomocy (sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie ustanowienia adwokata i umorzeniu postępowania w pozostałym zakresie).
Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę kasacyjną skarżącej, stwierdzając, że skarga ta jest niedopuszczalna, gdyż nie spełnia wymogów z art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.), tj. nie została sporządzona ani wniesiona przez podmiot do tego uprawniony (nie został zachowany tzw. przymus radcowsko-adwokacki).
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej zaskarżył je w całości, zarzucając naruszenie:
- - art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. przez przyjęcie, że skarga kasacyjna na charakter osobisty, podczas gdy skargę kasacyjną sporządził adwokat, załączając do niej pełnomocnictwo i powołując się na nie w treści skargi kasacyjnej, a nie osobiście skarżąca,
- - art. 175 § 1 p.p.s.a. przez przyjęcie, że przy sporządzeniu skargi nie został zrealizowany przymus adwokacko-radcowski, podczas gdy z treści skargi, począwszy od oznaczenia skarżącej, przez wskazanie podstaw kasacyjnych i wyraźne zaznaczenie działania pełnomocnika w imieniu skarżącej, uwidoczniony jest fakt sporządzenia skargi kasacyjnej przez uprawniony podmiot, legitymujący się załączonym do skargi kasacyjnej pełnomocnictwem.
Pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W piśmie z dnia 16 stycznia 2023 r. sekretariat sądu pierwszej instancji - wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 stycznia 2023 r. - poinformował pełnomocnika skarżącej, że w postanowieniu z dnia 21 listopada 2022 r. została odrzucona osobista skarga kasacyjna skarżącej, wniesiona w dniu 27 kwietnia 2022 r., nie skarga kasacyjna sporządzona przez pełnomocnika i wniesiona w dniu 17 listopada 2022 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Nie ulega wątpliwości, że w świetle art. 175 p.p.s.a. skarga kasacyjna jest pismem procesowym, które może być sporządzone przez ograniczony krąg podmiotów - skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez stronę postępowania, która jest osobą fizyczną nieposiadającą kwalifikacji wymienionych w art. 175 p.p.s.a., podlega odrzuceniu. Autor zażalenia takiego rozumienia przez sąd pierwszej instancji art. 175 p.p.s.a. nie kwestionuje, a jedynie zarzuca, że błędnie sąd uznał, że skarga kasacyjna jest sporządzona osobiście przez skarżącą, gdyż skarga kasacyjna została sporządzona przez pełnomocnika skarżącej - adwokata. Argumentacja zażalenia w tym zakresie jest bezpodstawna, autor zażalenia nie dostrzega bowiem, że w aktach przedmiotowej sprawy znajdują się dwa pisma procesowe mające stanowić skargę kasacyjną od wyroku z dnia 16 lutego 2022 r. - skarga kasacyjna z dnia 24 kwietnia 2022 r. (wniesiona w dniu 27 kwietnia 2022 r.), sporządzona osobiście przez skarżącą oraz skarga kasacyjna wniesiona w dniu 17 listopada 2022 r., podpisana przez adwokata. Odrzucona została pierwsza z tych skarg kasacyjnych, nie druga, a tylko tej ostatniej dotyczą argumenty zażalenia.
Akta sprawy potwierdzają, że skarga kasacyjna z dnia 24 kwietnia 2022 r. została podpisana osobiście przez skarżącą. Nie jest kwestionowane, że skarżąca nie należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 p.p.s.a. W takiej sytuacji skarga kasacyjna prawidłowo została przez sąd pierwszej instancji odrzucona, jako niedopuszczalna, zgodnie z art. 178 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie jest zatem zgodne z prawem, a zarzuty naruszenia art. 175 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. należy uznać za bezpodstawne.
Ze wskazanych przyczyn, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.
Sylwester Marciniak
Sędzia NSA