Uzasadnienie
Na mocy zarządzenia z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 423/08 przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gdańsku, na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." wezwał Z. O. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, sporządzonym na skutek zgłoszonego żądania strony.
W odpowiedzi strona złożyła zażalenie, w którym wniosła o zwolnienie jej z obowiązku ponoszenia wymienionej opłaty ze względu na trudną sytuację życiową.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do powołanego wcześniej art. 234 § 2 P.p.s.a. Sąd pierwszej instancji prawidłowo wezwał stronę do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, której wysokość, na podstawie § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) wynosiła 100 zł.
Jak wynika jednak z akt sprawy pismo z dnia 21 stycznia 2011 r., zatytułowane "zażaleniem" stanowiło w istocie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia opłaty kancelaryjnej. W taki też sposób Sąd pierwszej instancji pismo strony potraktował, czego przejawem było zarejestrowanie wniosku oraz przesłanie stronie formularza urzędowego "PPF" w celu jego wypełnienia. W konsekwencji skarżący został postanowieniem z dnia 28 lutego 2011 zwolniony od kosztów sądowych, co przesądziło uznanie niniejszego postępowania zażaleniowego za bezprzedmiotowe.
Na marginesie można dodać, że pismo strony, oprócz wniosku o zwolnienie od uiszczenia opłaty kancelaryjnej oraz uzasadnienia dotyczącego ciężkiej sytuacji strony nie zawierało żadnych dodatkowych żądań. W szczególności strona nie kwestionowała wysokości opłaty oraz zasadności wezwania do jej uiszczenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.