Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1671/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: sąd pierwszej instancji) odrzucił skargę M. W. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 27 sierpnia 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji i zwrócił uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł.
W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że w piśmie z dnia 14 marca 2016 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 17 listopada 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przesyłka ta została doręczona skarżącemu w dniu 4 kwietnia 2016 r. W wyznaczonym terminie skarżący uiścił wpis w niepełnej wysokości, tj. 100 zł zamiast 200 zł. Mając to na względzie sąd stwierdził, że skarga nie została należycie opłacona, a uiszczenie wpisu w niepełnej wysokości jest równoznaczne z nieuiszczeniem wpisu w ogóle i wywołuje takie same skutki procesowe.
Sąd podkreślił, że wezwanie zawierało szczegółowe pouczenie co do terminu i sposobu wypełnienia obowiązków nałożonych na skarżącego, a także skutków ich niedochowania. W konsekwencji sąd uznał, że zaszły przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.). O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie:
- 1) art. 220 § 3 p.p.s.a. przez bezzasadne odrzucenie skargi ze względu na nieuiszczenie wpisu w sytuacji, gdy skarżący nie został prawidłowo wezwany do jego uiszczenia – wezwanie do uiszczenia wpisu jest nieprawidłowe pod względem formalnym,
- 2) art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przez niewłaściwe zastosowanie polegające na przedwczesnym zwrocie wpisu sądowego od skargi.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że nie został prawidłowo wezwany do zapłaty wpisu, wezwanie było zatem bezskuteczne i niezastosowanie się do niego lub jego nieprawidłowe wykonanie nie powoduje ujemnych skutków procesowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W swym zażaleniu skarżący odwołuje się do doktryny i orzecznictwa, wskazujących na takie wymogi wezwania jak konieczność dokładnego oznaczenia kwoty, która powinna być wpłacona, wskazanie terminu do jej uiszczenia oraz wyraźne określenie skutku nieuiszczenia tej kwoty. Należy się zgodzić z tym, że dla wywołania skutków przez wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego warunki te muszą być spełnione, a braki w tym zakresie nie mogą wywoływać negatywnych konsekwencji dla osoby, do której takie wezwanie było skierowane. Należy jednak zwrócić uwagę, że podnosząc, iż w okolicznościach sprawy doszło do nieprawidłowego wezwania pod względem formalnym, skarżący nie precyzuje w żaden sposób, na czym miałaby polegać wadliwość wystosowanego do niego wezwania. Treść wezwania z dnia 14 marca 2016 r. nie pozostawia tymczasem żadnych wątpliwości ani co do tego, której sprawy dotyczy (wskazanie sygnatury akt sądowych oraz daty i numeru zaskarżonej decyzji), ani co do tego, jaką kwotę wpisu należy uiścić (200 zł), w jakim terminie (7 dni od daty doręczenia wezwania) oraz jakie skutki będzie miało niezastosowanie się do wezwania (nieuiszczenie wpisu sądowego we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi).
Analiza akt prowadzi zatem do wniosku, że w okolicznościach sprawy spełnione zostały wymogi konieczne dla wyciągnięcia wobec skarżącego negatywnych konsekwencji nieuiszczenia wpisu, o których mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a. Z tego powodu należy uznać, że przepis ten nie został przez sąd pierwszej instancji naruszony.
Konsekwencją prawidłowego zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. jest również zgodne z prawem zastosowanie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przewidującego zwrot stronie z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego.
Ze wskazanych przyczyn, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.