Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 12 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 307/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm., dalej: P.p.s.a.) - odmówił G. G. (dalej: Skarżąca) wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie (dalej: Dyrektor IAS) z 5 lutego 2020 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej Skarżącej za zaległości w podatku od towarów i usług [...] (dalej: Spółka).
Wydając takie rozstrzygnięcie Sąd zasadniczo ocenił, że w sprawie z uwagi na niewystarczająco umotywowanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, udzielenie ochrony tymczasowej Skarżącej nie było uzasadnione. Skarżąca bowiem nie wykazała ani nie uprawdopodobniła okoliczności stanowiących o spełnieniu przesłanek uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie zostały również przez nią załączone dokumenty mogące przedstawić rzeczywistą sytuację majątkową Skarżącej. W związku z tym nie istniała możliwość weryfikacji zasadności wniosku.
2. W zażaleniu na przedmiotowe postanowienie Skarżąca wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Uzasadniając środek zaskarżenia nie zgodziła się z Sądem pierwszej instancji, iż nie dołączyła dokumentów potwierdzających, że egzekucja spełnia przesłanki tymczasowej ochrony, ponieważ - zdaniem Skarżącej - już z akt sprawy wynika, że organ podatkowy nie wykazał bezskuteczności egzekucji przeciw Spółce, która ewentualnie otwierałaby drogę do skierowania roszczenia przeciwko Skarżącej, jako wspólnika spółki jawnej. Wedle Skarżącej - organ posiada dostęp do jej dokumentacji finansowej np. poprzez coroczne zeznania podatkowe i deklaracje.
Skarżąca podała również, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powoduje, że zapłata orzeczonej kwoty wiąże się z dolegliwością w postaci uszczuplenia majątku, a następnie doprowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki, gdyż Skarżąca nie jest zobowiązana do zapłaty.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 3.1. Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, dlatego wniesione zażalenie podlegało oddaleniu.
- 3.2. Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z dyspozycji powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek tam zawartych. Oznacza to, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu winien wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej. Ciężar wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, jak wynika to z jego konstrukcji, spoczywa na skarżącym. Ponadto brak należytego wykazania (udokumentowania) przez wnioskodawcę przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. nie podlega uzupełnieniu na wezwanie sądu przed rozpoznaniem wniosku.
- 3.3. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny podziela w pełni ocenę Sądu pierwszej instancji, że wniosek Strony zawarty w skardze w istocie nie zawierał uzasadnienia przemawiającego za przyznaniem jej ochrony tymczasowej. Wniosek ograniczał się bowiem do twierdzenia o ziszczeniu się przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Motywując swoje żądanie w przywołany sposób, Skarżąca pozbawiła tym samym Sąd pierwszej instancji możliwości oceny zasadności tego żądania.
- 3.4. Z kolei wyrażone w zażaleniu przekonanie Skarżącej "o nie udowodnieniu przez organ bezskuteczności egzekucji przeciw Spółce" nie uzasadniało uwzględnienia zażalenia. O zasadności wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji, nie może świadczyć argumentacja merytoryczna odnosząca się do wadliwości zaskarżonej decyzji przedstawiona w skardze, lecz prawdopodobieństwo zdarzeń, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Bezzasadny był również motyw Skarżącej o tym, że "organ posiada dostęp do dokumentacji finansowej Skarżącej, tj. corocznych zeznań podatkowych i deklaracji Skarżącej". Rozstrzygnięcie o nieudzieleniu Skarżącej ochrony tymczasowej podjął Sąd pierwszej instancji (nie organ). Strona w postępowaniu przed Sądem nie przedstawiła zaś okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do uwzględnienia jej wniosku, a także nie przedłożyła dokumentów świadczących o jej sytuacji finansowej. Choć wzmiankować tu jeszcze można, że sam dokument w postaci deklaracji podatkowej nie wskazuje wprost na sytuację finansową podmiotu. Przykładem dokumentów wymaganych w ramach wykazywania sytuacji finansowej osoby fizycznej są te wskazujące na posiadane ruchomości/nieruchomości, wyciągi z rachunków bankowych, maklerskich czy rachunki/zaświadczenia o ponoszonych kosztach.
Jeżeli zatem Skarżąca dążyła do wykazania, że w jej przypadku dojdzie do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie decyzji, to dla oceny, czy rzeczywiście w okolicznościach niniejszej sprawy było to prawdopodobne, konieczne stało się odniesienie kwoty objętej zaskarżoną decyzją w szczególności do obecnego stanu majątkowego Skarżącej, popartego konkretnymi danymi między innymi o dochodach, oszczędnościach, wydatkach, możliwościach zarobkowych, posiadanym majątku, i uprawdopodobnienie tego stanu dokumentami źródłowymi. Brak tego rodzaju argumentacji - w postępowaniu wywołanym jej wnioskiem o wstrzymanie przez Sąd zaskarżonego aktu - oznaczał, że Skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 P.p.s.a.
- 3.5. Z tych wszystkich przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
- - ---------------------- 1