Uzasadnienie
W dniu 17 stycznia 2007 r. "P." F. B.-D. Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowego Sp. z o. o. w K. wniosła skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 18 grudnia 2006 r. nr od [...] do [...].
Na rozprawie w dniu 15 stycznia 2007 r. sprawy dotyczące przedmiotowych skarg zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia.
Następnie, na rozprawie w dniu 20 stycznia 2010 r. sprawy te jako jedna, prowadzona pod sygn. akt I SA/Kr 1469/09 zostały połączone ze sprawą ze skargi na decyzję nr [...] (sygn. akt I SA/Kr 1442/09) i prowadzone dalej pod sygn. akt I SA/Kr 1442/09.
Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe w tej sprawie.
Spółka złożyła zażalenie na powyższe orzeczenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu.
Przewodniczący Wydziału, dnia 25 lutego 2010 r. wydał zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia.
Skarżąca uznała, że powyższe zarządzenie nie odpowiada przepisom prawa i wniosła zażalenie, zarzucając niewłaściwe zastosowanie art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej "p.p.s.a.") w związku z § 2 ust. 1 pkt 7 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez zobowiązanie do uiszczenia wpisu stałego w wysokości 2500 zł w sprawie zażalenia na postanowienie, w której wpis stały powinien wynosić 100 zł.
W związku z powyższym Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu Strona podkreśliła, iż w niniejszej sprawie bezspornym jest fakt, że zawieszone zostało jedno postępowanie. Skarżąca, korzystając ze swojego uprawnienia wniosła jedno zażalenie dlatego też, w jej ocenie właściwym jest uiszczenie jednego wpisu stałego, a nie jego 25 krotności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy zwrócić uwagę, że nie jest przez Stronę kwestionowane ustalenie, iż w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, zgodnie z art. 231 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pobiera się wpis stały w wysokości 100 zł.
Na gruncie rozpatrywanej sprawy uwzględnienia wymaga okoliczność, że pod sygnaturą I SA/Kr 1442/09 połączono do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia 25 odrębnych spraw, obejmujących swym zakresem 25 decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. (nr od [...] do [...]). W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się, że dokonanie takiego połączenia, w oparciu o art. 111 § 2 p.p.s.a., podyktowane jest względami technicznymi i ekonomią procesową, nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności i nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal sprawami samodzielnymi, a nie jedną nową sprawą (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005, str. 263 - 264).
W konsekwencji złożenie jednego zażalenia od jednego orzeczenia, ale dotyczącego kilku połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia spraw nie zwalnia Strony od uiszczenia należnej opłaty sądowej we wszystkich sprawach będących przedmiotem zaskarżonego rozstrzygnięcia. Dostrzec bowiem należy, że w tego typu sytuacjach wniesienie zażalenia od całości postanowienia w jednym piśmie procesowym jest równoznaczne ze złożeniem środków odwoławczych we wszystkich sprawach połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Jeżeli natomiast Strona zamierza kwestionować wyłącznie jedną z rozstrzygniętych spraw, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby wniosła zażalenie od części postanowienia, uiszczając jeden wpis sądowy. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2009 r. sygn. akt II FZ 4/09, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2008 r., II GZ 227/08, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 maja 2009 r., II GZ 100/09).
W świetle przedstawionej argumentacji nie można zgodzić się z żalącym aby Sąd I instancji naruszył wymienione w zażaleniu przepisy.
Z tych względów na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.