Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 22 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 92/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.), dalej: p.p.s.a., odrzucił skargę Z. [...] sp. j. (dalej: spółka lub skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. z 7 grudnia 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r.
Na powyższe postanowienie spółka wniosła zażalenie. W wyniku wstępnego badania dopuszczalności zażalenia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżąca nie załączyła do ww. pisma procesowego jego odpisu dla strony przeciwnej. W związku z powyższym pismem z 7 marca 2018 r. wezwał spółkę do usunięcia wskazanego braku w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone 13 marca 2018 r., a w odpowiedzi spółka przy piśmie z 21 maja 2018 r. przesłała odpis zażalenia.
Po dokonaniu powyższych czynności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie - zgodnie z art. 195 § 1 i art. 197 § 1 p.p.s.a.- przekazał zażalenie Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu celem jego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesione przez skarżącą zażalenie podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych ww. środka zaskarżenia.
Niekwestionowane w sprawie jest bowiem, że wniesione przez skarżącą zażalenie obarczone było wadą formalną (brak odpisu), podlegającą usunięciu w trybie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.).
Opisany powyżej tryb postępowania znalazł zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Pismem z 7 marca 2018 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z tej samej daty, skarżąca została wezwana do nadesłania odpisu zażalenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia tego środka zaskarżenia. Jak wynika z akt sprawy (k. 39), wezwanie doręczono 13 marca 2018 r. (czego zresztą skarżąca nie kwestionuje). W konsekwencji termin do uzupełnienia braków zażalenia, liczony zgodnie z zasadami określonymi w art. 83 p.p.s.a., upływał 20 marca 2018 r. Skarżąca zaś przesłała żądany przez Sąd pierwszej instancji dokument przy piśmie z 21 maja 2018 r. (data nadania przesyłki zawierającej odpis zażalenia - 22 maja 2018 r., k. 41). Z powyższego wynika zatem, że brak formalny zażalenia został uzupełniony po upływie wyznaczonego przez Sąd pierwszej instancji terminu.
Zgodnie zaś z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zaznaczyć przy tym należy, że uzupełnienie braków po upływie wyznaczonego w tym celu terminu jest równoznaczne z nieuzupełnieniem ich w ogóle i nie wywołuje skutków prawnych.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wniesione w niniejszej sprawie zażalenie powinno zostać odrzucone przez Sąd pierwszej instancji, jako zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w terminie. Skoro jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchybienia powyższego nie dostrzegł i skierował zażalenie do rozpoznania przez Naczelny Sąd Administarcyjny, Sąd ten - zgodnie z art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. - na posiedzeniu niejawnym odrzuci zażalenie, jeżeli ulegało ono odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny, albo zwróci je sądowi pierwszej instancji w celu usunięcia dostrzeżonych braków.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji niniejszego postanowienia.