Uzasadnienie
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 marca 2010 r. pełnomocnik Skarżącego J. G. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 852 zł od skargi kasacyjnej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 21 listopada 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od września do grudnia 2002 r.
Pismem z dnia 19 marca 2010 r. zostało wniesione zażalenie na powyższe zarządzenie.
Pełnomocnik Strony zarzucił w nim naruszenie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270, dalej jako p.p.s.a.), poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wydanie zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w terminie 7 dni od daty doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, pomimo wniesienia przez Skarżącego wniosku o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 marca 2009 r. w przedmiocie prawa pomocy w postaci częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa adwokackiego (de facto wniosek o zwolnienie w całości od kosztów sądowych) na skutek zmiany okoliczności. W oparciu o powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości.
W uzasadnieniu podniesiono, jako istotną okoliczność w niniejszej sprawie, że Skarżący pismem z dnia 8 marca 2010 r. wniósł o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 marca 2009 r. w przedmiocie prawa pomocy w postaci częściowego zwolnienia od kosztów sądowych poprzez orzeczenie w przedmiocie prawa pomocy w postaci całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych na skutek zmiany okoliczności sprawy. Autor zażalenia dodał, że do czasu wydania zaskarżonego zarządzenia Sąd nie rozpoznał wspomnianego wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak stanowi art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która to kontrola obejmuje - między innymi - orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Strony postępowania sądowoadministracyjnego ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.), przy czym do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Do takich pism należy skarga kasacyjna jako pismo wszczynające postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.), co stanowi podstawę pobrania wpisu.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie prawidłowo określił wysokość wpisu w niniejszej sprawie na podstawie § 1 pkt 3 w zw. § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193), a także prawidłowo wezwał Skarżącego do uiszczenia tego wpisu. Argumentacja odnosząca się do faktu złożenia przez Skarżącego wniosku o zmianę wspomnianego wyżej postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 marca 2009 r. przed upływem terminu do uiszczenia wpisu nie może wpływać na wadliwość przedmiotowego zarządzenia, ponieważ na tym etapie postępowania zostało ono wydane zgodnie z wiedzą Sądu na temat stanu faktycznego w rozpatrywanej sprawie.
Z akt sprawy wynika bowiem, że przedmiotowy wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych faktycznie został sporządzony dnia 8 marca 2010 r., tak jak twierdzi Skarżący, jednakże nadany został w Polskiej Placówce Pocztowej dnia 10 marca 2010 r., a do Sądu wpłynął 16 marca 2010 r. Zatem Przewodniczący Wydziału w dniu wydania zarządzenia, tj. 8 marca 2010 r. nie mógł wiedzieć o tym, że Strona będzie chciała złożyć wniosek o zwolnienie z kosztów postępowania oraz nie miał faktycznej możliwości zapoznania się z tym wnioskiem. Dlatego też argument podnoszony w zażaleniu, że do dnia wydania zaskarżonego zarządzenia Sąd nie rozpoznał wniosku o zmianę postanowienia w przedmiocie prawa pomocy jest, zdaniem Sądu, chybiony. Ponadto przedmiotowe zażalenie nie zawiera żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość zaskarżonego zarządzenia.
Mając powyższe na uwadze, wobec braku usprawiedliwionych podstaw do uchylenia zaskarżonego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.