Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sądu Administracyjnego w Gdańsku umorzył postępowanie z wniosku L. [...] Spółki jawnej z siedzibą w G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 7 lipca 2008 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r. oraz styczeń i luty 2007r.
W uzasadnieniu podkreślono, że wyrokiem z dnia 15 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 7 lipca 2008 r. Postanowieniem z dnia 7 marca 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną Spółki od powyższego wyroku z uwagi na niespełnienie przez nią wymagań wymienionych enumeratywnie w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej: P.p.s.a.
Wnioskiem z dnia 24 marca 2011 r. Spółka zwróciła się o przywrócenie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 września 2010 r. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik Spółki wskazał, że skarga kasacyjna wniesiona została w ustawowym terminie za pośrednictwem poczty w dniu 24 listopada 2010 r., zaś w skutek omyłki redakcyjnej popełnionej przez pracownicę skarżącej na etapie ostatecznego formułowania tekstu w komparycji skargi kasacyjnej nie znalazł się wniosek o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku. Pełnomocnik skarżącej podniósł, że podkreślenia wymaga, iż skarga kasacyjna została odrzucona bez uprzedniego wezwania skarżącej do usunięcia stwierdzonego braku.
Sąd I instancji wskazał, że odpis wyroku z uzasadnieniem została doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 października 2010 r., zaś skarga kasacyjna od tego wyroku, odrzucona następnie przez Naczelny Sąd Administracyjny, wniesiona została w dniu 24 listopada 2010 r., a zatem z zachowaniem ustawowego trzydziestodniowego terminu na dokonanie tej czynności.
Zażalenie od powyższego postanowienia złożył pełnomocnik Spółki zarzucając naruszenie art. 86 § 1, art. 161 § 1 pkt 3, art. 173 § 1 oraz art. 180 P.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że Spółka nie może wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w przypadku, gdy poprzednia skarga została odrzucona.
Wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Podkreślił, że Sąd I instancji pominął istotę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który sprowadzał się do tego, że w efekcie poczynionych działań mających na celu ustalenie okoliczności towarzyszących wysłaniu skargi kasacyjnej skarżąca ustaliła, że wskutek błędu pracownicy skarżącej doszło do spowodowania technicznej omyłki i wysłania wadliwego egzemplarza skargi kasacyjnej. Zatem skarga kasacyjna, którą skarżąca zamierzała złożyć nie została złożona w terminie ustawowym, lecz dopiero z wnioskiem o przywrócenie terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na podstawie art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Natomiast stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu, stało się bezprzedmiotowe.
W pierwszej kolejności podkreślić należy, że rację miał Sąd I instancji, który w zaskarżonym postanowieniu stwierdził, że skoro strona skarżąca nadała skargę kasacyjną z zachowaniem terminu ustawowego do jej wniesienia to nie doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 października 2010 r., zaś skarga kasacyjna wniesiona została w dniu 24 listopada 2010 r., a zatem z zachowaniem ustawowego trzydziestodniowego terminu na dokonanie tej czynności, co potwierdziła również strona skarżąca w złożonym wniosku o przywrócenie terminu.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zgodzić się również należy z Sądem I instancji, że postępowanie w sprawie z wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożonej w terminie ustawowym podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe.
Podkreślił należy ponadto, że nie doszło w zaskarżonym postanowieniu, wbrew twierdzeniom skarżącej zawartym w zażaleniu, do naruszenia przepisów postępowania - art. 86 § 1, art. 161 § 1 pkt 3, art. 173 § 1 oraz art. 180 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji