Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 stycznia 2013 r. C. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "spółka", "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 20 lutego 2012 r., utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 listopada 2012 r., określającej skarżącej kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za październik 2008 r. - marzec 2009 r. oraz zobowiązanie w podatku od towarów i usług od października 2008 r. do marca 2009 r. podając jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 1.856.627 zł.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. określił wartość przedmiotu sporu na kwotę 3.753.501 zł, wskazując iż stanowi ona równowartość zakwestionowanego podatku naliczonego w wysokości 1.856,032 zł oraz sumę kwot do zapłaty określonych na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 24 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. – dalej: "ustawa VAT") - 1.897.469 zł.
Zarządzeniem z dnia 19 lutego 2013 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270. – dalej: "P.p.s.a.") wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 37.536 zł stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 211, poz. 2193 – dalej: "Rozporządzenie Rady Ministrów").
W zażaleniu na powyższe zarządzenie spółka zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 231 w zw. z art. 216 P.p.s.a. oraz § 1 pkt 4 Rozporządzenia Rady Ministrów poprzez błędne ustalenie wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 3.753.501 zł, podczas gdy w ocenie skarżącego wynosi ona 1.856.627 zł
W uzasadnieniu zażalenia spółka podniosła, że podana przez nią wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi różnicę pomiędzy należnością ustaloną przez organ na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, tj. 1.897.469 zł a kwotą w wysokości 40.842 zł, na którą składa się kwota: 33.949 zł będąca rezultatem określenia przez organ podatku należnego i naliczonego w kwotach niższych niż zadeklarowane przez skarżącą oraz kwota w wysokości 6.893 zł jako wartość podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy.
Mając na uwadze powyższe strona wniosła o uchylenie zaskarżonego zarządzenia w całości.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Z treści zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (k. 39 akt sądowych) wynika, że Zastępca Przewodniczącego Wydziału ustalił wpis od przedmiotowej skargi w wysokości 37.536 zł. W aktach sprawy brak jest natomiast zarządzenia Przewodniczącego wydanego w trybie art. 218 P.p.s.a. Zasadą jest, że wartość przedmiotu zaskarżenia określa skarżący w skardze (art. 215 § 1 P.p.s.a.). Natomiast w sytuacji, gdy Sąd poweźmie wątpliwości co do podanej wartości przedmiotu zaskarżenia, ma możliwość sprawdzenia z urzędu wartości przedmiotu zaskarżenia i zarządzenia w tym zakresie dochodzenia celem ustalenia zarówno wartości przedmiotu zaskarżenia, jak i wysokości wpisu. Jak wynika z akt sprawy, pomimo określenia przez Dyrektora Izby Skarbowej wartości przedmiotu zaskarżenia w wyższej kwocie niż wskazała skarżąca, Zastępca Przewodniczącego nie skorzystał z powyższej możliwości.
Nadto z treści zaskarżonego zarządzenia nie wynika dlaczego Zastępca Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ustalił wysokość wpisu w kwocie 37.536 zł i tym samym przyjął inną wartość przedmiotu zaskarżenia niż podano w skardze. Zauważyć jednak należy, iż ustalenie wysokości wpisu stosunkowego jest możliwe dopiero po prawidłowym określeniu wartości przedmiotu zaskarżenia.
Podkreślić zatem należy, iż w sytuacji, gdy rzeczywista wartość przedmiotu zaskarżenia jest inna niż ta wskazana w skardze, obowiązkiem Przewodniczącego jest sprawdzenie wartości przedmiotu zaskarżenia przy zastosowaniu trybu przewidzianego w art. 218 P.p.s.a., które musi być opatrzone stosownym uzasadnieniem zgodnie z art. 141 § 4 w zw. z art. 166 i 167 P.p.s.a. i dopiero po zakończeniu dochodzenia Przewodniczący zarządzeniem wydanym na podstawie art. 220 § 1 P.p.s.a. wzywa stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego. Dopiero powyższe czynności przeprowadzone przez Sąd umożliwią skarżącej poznać przyczynę, która leżała u podstaw ustalenia wpisu w wysokości innej, niż wskazana przez nią w skardze jako kwota sporna. Spełnienie powyższego warunku przez Sąd pierwszej instancji umożliwi Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu sprawdzenie poprawności ustalonego wpisu.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.