Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania zażalenia wniesionego przez M. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 2 czerwca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ono wszystkich wymogów formalnych.
Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej – "P.p.s.a."), strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników, przy czym w myśl art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
W aktach Sądu pierwszej instancji znajduje się pełnomocnictwo z dnia 14 listopada 2013 r. (k.
11) udzielone radcy prawnemu M. S. przez skarżącego, z treści, którego wynika, że upoważnia pełnomocnika do występowania w sprawach dotyczących zobowiązań podatkowych "(...) w podatku od towarów i usług za miesiące: od stycznia 2009r. do grudnia 2010r. (...)".
Natomiast niniejsza sprawa dotyczy decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 23 marca 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2011 r., której pełnomocnictwo swoim zakresem nie obejmuje.
W związku z powyższym, należy wezwać pełnomocnika wnoszącego zażalenie w imieniu strony do uzupełnienia braków poprzez przedstawienie pełnomocnictwa upoważniającego do działania we wskazanym zakresie.
Wobec tego koniecznym stało się zwrócenie zażalenia w celu usunięcia dostrzeżonych braków.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oraz art. 198 tej ustawy postanowił jak w sentencji.