Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 3 lipca 2019 r. odrzucił skargę Z.A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 5 marca 2019 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 15 maja 2019 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnikowi skarżącego prawidłowo doręczono wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi 22 maja 2019 r. Wyznaczony przez Sąd termin do dokonania powyższej czynności upłynął 29 maja 2019 r. Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Sądu stwierdzono, że wpis od skargi nie został uiszczony.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący, zaskarżył, je w całości, zarzucając naruszenie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: "P.p.s.a.") poprzez przyjęcie, że pomimo wezwania nie został uiszczony wpis od skargi co stoi w sprzeczności ze stanem faktycznym ponieważ wpis ten został uiszczony w terminie, a jedynie na skutek pomyłki skarżącego uiszczono go na zły rachunek bankowy tj. na rachunek Sądu Rejonowego w R., zamiast na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 219 § 2 P.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Przepis tego artykułu jednoznacznie wskazuje dwie formy uiszczenia należnej wpłaty. Oznacza to, że nie można skutecznie uiścić należnej opłaty sądowej w żaden inny sposób.
W związku z powyższym, bezspornym jest, że w niniejszej sprawie wpis od skargi został wniesiony w sposób nieprawidłowy i dlatego, wbrew twierdzeniom skarżącego, jego wniesienia nie można uznać za skuteczne. Zgodzić się bowiem należy z poglądem Sądu pierwszej instancji, że uiszczenie opłaty sądowej na rachunek innego podmiotu niż właściwy wojewódzki sąd administracyjny jest niezgodne z art. 219 § 2 powołanej ustawy.
W świetle powyższego, prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę jako nienależycie opłaconą.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu