Uzasadnienie
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2008r., sygn. akt I SA/Łd 1014/07, wezwano skarżącą - B. sp. z o.o. do uiszczenia wpisu uzupełniającego od skargi kasacyjnej w kwocie 1 227 zł.
Strona zaskarżyła to zarządzenie, zarzucając mu naruszenie § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości opłat oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Pełnomocnik spółki wyjaśniał, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie była kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia za grudzień 1999r., przy czym różnica między kwotą tej nadwyżki wskazaną przez organy podatkowe (395 313,00 zł), a zadeklarowana przez spółkę (332 037,00 zł) wynosiła 63 276,00 zł. Ww. kwotę spółka podała w skardze kasacyjnej jako wartość przedmiotu sporu i na tej podstawie ustaliła wysokość należnego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej na 750,00 zł. W związku z powyższym za bezzasadne strona uznała wezwanie do uiszczenia uzupełniającego wpisu od tejże skargi, powołując się przy tym w szczególności na uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2008r., w której tenże Sąd przyjął, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część kwoty zobowiązania podatkowego, która została zakwestionowana w skardze. W konsekwencji strona wniosła o uchylenie skarżonego zarządzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodzić się należy z wnoszącym zażalenie, który twierdzi, że za wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie przyjąć trzeba różnicę między kwotą nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na kolejny okres rozliczeniowy przyjętą przez organy podatkowe, a tą zadeklarowaną przez spółkę.
W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07 stwierdzono, że "w świetle przepisów art. 231 w zw. z art. 215 i 216 p.p.s.a. wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze". W uzasadnieniu uchwały Sąd przedstawił dwa rozbieżne stanowiska zajmowane przez składy orzekające w kwestii podstawy obliczania wpisu stosunkowego w sprawach z zakresu zobowiązań podatkowych. Pierwsze z nich zakłada, że podstawą obliczania wpisu stosunkowego w tych sprawach jest w każdym wypadku kwota wynikająca z zaskarżonej decyzji, a zatem całość zobowiązania podatkowego.
Natomiast punktem wyjścia dla drugiego stanowiska prezentowanego w omawianej kwestii jest stwierdzenie, że ustalenie wysokości wpisu stosunkowego powinno następować jedynie w oparciu o kwotę zobowiązania podatkowego kwestionowaną przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Brak jest bowiem uzasadnionych powodów, dla których przedmiot zaskarżenia miałaby stanowić cała wysokość zobowiązania podatkowego, skoro kwestionowana jest jedynie jego część. Obliczanie należnego wpisu na podstawie kwoty zobowiązania podatkowego, wynikającego z decyzji organu podatkowego, bez uwzględnienia zakresu zaistniałego w sprawie sporu, prowadziłoby do obciążenia skarżącego niewspółmiernie wysokim wpisem sądowym, stwarzając barierę dla efektywnej realizacji prawa do sądu. Naczelny Sąd Administracyjny w omawianej uchwale opowiedział się za drugim z prezentowanych poglądów. W uzasadnieniu Sąd wywodził, że "to osoba wszczynająca spór z organem administracji najlepiej orientuje się w przedmiocie tego sporu i potrafi określić jego właściwe granice poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia. (...) Pobieranie kwoty znacznie wyższej, niż to faktycznie wynika ze sporu, jaki został zainicjowany przez stronę, mogłoby być uznane za przejaw nadmiernego fiskalizmu." (str. 6 uzasadnienia).
Ponadto skład orzekający zwrócił uwagę na fakt, że "ustalenie zbyt wysokiego wpisu sądowego w sprawach administracyjnych może uniemożliwić realizację prawa do sądu wynikającą z art. 77 ust. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. (...) Odnosząc wykładnię prokonstytucyjną i zgodną z prawami człowieka do analizowanych przepisów, to w imię realizacji prawa do sądu i prawa do rzetelnego procesu, wysokość wpisu stosunkowego powinna być obliczana od wartości podanej przez stronę, która będzie odzwierciedlała wartość faktycznego przedmiotu sporu." (str. 8 uzasadnienia).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty podnoszone w zażaleniu zasługują na uwzględnienie, a kwestionowane zarządzenie w myśl art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) podlega uchyleniu.