Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 22 kwietnia 2015 r., I SA/Sz 82/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Gminy D., stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej Ppsa.
W ocenie składu orzekającego wynik sprawy zależy od rozstrzygnięcia kwestii prejudycjalnej wskazanej w pytaniu prawnym Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawionym do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów NSA w postanowieniu z 17 marca 2015 r. I FSK 1725/14 (CBOSA), o brzmieniu: czy w świetle art. 15 ust. 1, art. 86 ust. 1 oraz art. 86 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.), dalej u.p.t.u., gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji, które zostały następnie przekazane do gminnego zakładu budżetowego i są przez niego wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług? Choć spór na gruncie niniejszej sprawy nie dotyczy wydatków inwestycyjnych, to jednak jego istota sprowadza się w ocenie Sądu do wykładni art. 15 ust. 1, art. 86 ust. 1 oraz art. 86 ust. 13 u.p.t.u.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Dyrektor Izby Skarbowej w S., domagając się jego uchylenia. W motywach zażalenia zauważono, że zagadnienie prawne przedstawione do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów nie ma związku z przedmiotową sprawą. Rozpatrywany stan faktyczny dotyczył bowiem m.in. kwestii wykazania w korekcie deklaracji, podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów, które służyły sprzedaży opodatkowanej oraz opodatkowanej i nieopodatkowanej (nabycia dotyczyły m.in. zakupu materiałów biurowych, energii elektrycznej, usług serwisowych etc.). Spór między stronami dotyczący tychże zakupów wiązał się z naruszeniem przez Gminę terminu do dokonania korekty, przewidzianego w art. 86 ust. 13 u.p.t.u.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Rację ma organ wskazując, że pytanie prawne przedstawione w sprawie o sygn. akt I FSK 1725/14 (I FPS 4/15) nie ma wpływu na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy; innymi słowy nie stanowi kwestii prejudycjalnej w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji, w rozumieniu art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa.
Jak wynika z treści ww. postanowienia, zagadnienie prawne sprowadzało się do tego, czy art. 15 ust. 1 oraz art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 13 u.p.t.u. mogły stanowić podstawę do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych wystawionych na rzecz gminy, a dotyczących inwestycji przekazanych następnie do gminnego zakładu budżetowego i przez niego wykorzystywanych do sprzedaży opodatkowanej. Istota pytania dotyczyła więc możliwości odliczenia podatku naliczonego od zakupów wykorzystywanych do działalności opodatkowanej przez odrębnego podatnika. Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia, "gmina w związku z wydatkami poniesionymi na infrastrukturę wodno-kanalizacyjną nie świadczy bezpośrednio usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Problematyczne jest zatem, czy jeżeli usługi opodatkowane świadczy samorządowy zakład budżetowy to gmina będzie miała prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji, tylko dlatego że zakład budżetowy jest jej jednostką organizacyjną."
W niniejszej sprawie podobne zagadnienie nie występuje, co zresztą dostrzegł Sąd pierwszej instancji. Spór – jakkolwiek również dotyczy zastosowania art. 86 ust. 13 u.p.t.u. – odnosi się przede wszystkim do określonego w tym przepisie terminu na dokonanie korekty deklaracji podatkowej w zakresie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W zaskarżonej decyzji stwierdzono, że korekta (dotycząca w niniejszej sprawie podatku naliczonego wynikającego z zakupów, które służyły sprzedaży opodatkowanej oraz opodatkowanej i niepodlegającej opodatkowaniu) złożona z uchybieniem 5-letniego terminu określonego w ww. przepisie nie może odnieść pożądanego skutku (zob. zwłaszcza s 30 decyzji), co z kolei Gmina kwestionuje, wskazując w szczególności na niezgodność ww. przepisu (terminu w nim ustanowionego) z prawem unijnym oraz z Konstytucją (por. s. 6-22 skargi).
Skoro więc spór w niniejszej sprawie nie dotyczy zastosowania art. 86 ust. 13 u.p.t.u. w zakresie objętym ww. pytaniem prawnym, to zawieszenie postępowania sądowego z tej przyczyny było niezasadne.
Z tych powodów orzeczono jak w sentencji, na podstawie ww. art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy.