Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Ke 59/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach - stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - P.p.s.a.) - umorzył postępowanie w sprawie skargi Spółki na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. w przedmiocie uznania za nieskuteczne złożonych korekt deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za miesiące listopad i grudzień 2007 r. Umarzając postępowanie sąd I instancji jednocześnie w punkcie drugim sentencji postanowienia zasądził od organu podatkowego na rzecz skarżącej spółki kwotę 335 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Pismem z dnia 8 kwietnia 2009 r. Skarżąca wniosła zażalenie na ww. postanowienie, wskazując że zasądzony zwrot kosztów postępowania powinien wynieść 357 zł. W związku z tym Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej zasądzenia kosztów postępowania, a w przypadku uwzględnienia zażalenia - o zasądzenie na rzecz Strony Skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów sądowych i kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Niezależnie od powyższego, postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach dokonał sprostowania błędu rachunkowego w ww. postanowieniu tego sądu z 25 marca 2009 r., wskazując, że prawidłowa jest kwota 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1-2 P.p.s.a. stało się bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie postępowanie w sprawie zażalenia strony na postanowienie dotyczące kosztów postępowania stało się bezprzedmiotowe, bowiem sąd I instancji - dokonując sprostowania błędu rachunkowego - wskazał wysokość zasądzonych kosztów postępowania w sposób prawidłowy oraz zgodnie z żądaniem Strony wskazanym w zażaleniu.
Mając na uwadze powyższe, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.