Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt I FSK 145/16 Naczelny Sąd Administracyjny sprostował błąd rachunkowy w pkt 2 sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt I FSK 145/16, poprzez zastąpienie błędnej kwoty zasądzonych kosztów postępowania kasacyjnego kwotą prawidłową.
Na powyższe postanowienie skarżąca Spółka wniosła zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jako niedopuszczalne należało odrzucić. Zgodnie z dyspozycją art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a.") zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a.
Jeżeli zatem ustawa przewiduje (w określonych sytuacjach), wydanie postanowienia i jednocześnie nie stanowi, że od takiego postanowienia przysługuje prawo wniesienia zażalenia, to niedopuszczalne jest wniesienie tego środka odwoławczego. Należy zauważyć, że artykuł 194 § 1 p.p.s.a. nie znajduje zastosowana w przedmiotowej sprawie, ponieważ dotyczy postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są ostateczne i prawomocne. Nie przysługują od nich żadne środki zaskarżenia. Skarżący nie mają zatem możliwości wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie.
Z tych względów zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego należało odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a.