Uzasadnienie
- 1. Postanowieniem z dnia 13 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Bk 323/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku po rozpoznaniu wniosku skarżącego odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Sąd pierwszej instancji podejmując takie rozstrzygnięcie wskazał, że nie był w stanie ocenić, czy wobec skarżącego zachodzą przesłanki do przyznania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż skarżący składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazał żadnej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.), warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji.
- 2. W zażaleniu na powyższe postanowienie, skarżący wnosząc o uchylenie postanowienia Sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucił naruszenie art. 61 § 3 u.p.p.s.a.
W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że jest osobą chorą na cukrzycę oraz w najbliższych miesiącach musi poddać się operacji kardiochirurgicznej co wiąże się z wysokimi wydatkami związanymi z leczeniem. Stwierdził, że nie posiada żadnego majątku, ma na utrzymaniu troje dzieci. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zawieszenie leczenie co może mieć nieodwracalne skutki.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie skarżący przed Sądem pierwszej instancji wnioskował o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej za zaległości spółki z o.o.: w podatku od towarów i usług w kwocie 7061 zł; odsetek za zwłokę wynoszących 4131 zł oraz kosztów postępowania egzekucyjnego w wysokości 432,50 zł.
Sąd pierwszej instancji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż skarżący w żaden sposób nie wykazał spełnienia przesłanek warunkujących podjęcie takiego orzeczenia. Z zaskarżonym rozstrzygnięciem Sądu pierwszej instancji należało się zgodzić. Z art. 61 § 3 u.p.p.s.a. wynika bowiem, że wnioskodawca powinien uprawdopodobnić istnienie przesłanek w nim określonych. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np.: postanowienia NSA z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04, dostępne w internetowej bazie CBOIS).
Ponadto, twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188). W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd (por postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt II FZ 649/14, dostępne w bazie internetowej CBOSA).
W zażaleniu skarżący odwołuje się do swojej choroby oraz trudnej sytuacji majątkowej. Nie przedstawia jednak konkretnych danych, które przemawiałyby za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie może uszczuplić majątek skarżącego na tyle, iż nie będzie on posiadał środków na dalsze leczenie. Skarżący co prawda wskazał, że nie ma żadnego majątku, utrzymuje się z niewysokiej pensji, a jego żona pracuje dorywczo. Do zażalenia nie dołączono jednak dokumentów, po za zaświadczeniami lekarskimi, uprawdopodabniających podniesione w tym zakresie twierdzenia. Nie ma zatem możliwości stwierdzenia (wyliczenia) czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 u.p.p.s.a.