Uzasadnienie
W wyniku wstępnego badania złożonego w imieniu B. J. (dalej: skarżący) zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 20 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Go 64/24, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że znajdujący się w aktach sprawy dokument pełnomocnictwa nie może być uznane za upoważniające podpisanego pod zażaleniem pełnomocnika do wniesienia tego środka zaskarżenia w imieniu skarżącego. Zgodnie ze znajdującym się w aktach sprawy dokumentem pełnomocnictwa (k.
43) skarżący upoważnił adwokata T. P. "do zastępowania i reprezentowania [skarżącego] przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim, w sprawie o sygn. akt I SA/Go 64/24, w tym do wniesienia w [imieniu skarżącego] skargi". Tak sformułowane pełnomocnictwo nie upoważnia do stwierdzenia, że podpisany pod zażaleniem adwokat może skutecznie wnieść w imieniu skarżącego zażalenie w badanej sprawie.
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wystąpił brak formalny uniemożliwiający nadanie zażaleniu biegu, tj. brak wykazania w sposób jednoznaczny, że podpisany pod zażaleniem pełnomocnik został umocowany do dokonania podjętej przez siebie czynności procesowej, tj. sporządzenia w imieniu skarżącego zażalenia na postanowienie z dnia 20 sierpnia 2024 r. Wskazany brak zażalenia należy uzupełnić w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił zwrócić zażalenie sądowi pierwszej instancji w celu usunięcia dostrzeżonych braków.
Sylwester Marciniak
Sędzia NSA