Uzasadnienie
Zarządzeniami z dnia 17 kwietnia 2009 r., sygn. akt VIII SO/Wa 2/09, w oparciu o art. 220 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej u.p.p.s.a.) wezwano K. i I. L. do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od ich wniosku o ukaranie Ministra Finansów grzywną. Wysokość wpisu określono w kwocie 100 zł, stosownie do § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W zażaleniach na powyższe zarządzenia K. i I. L. wnieśli o ich uchylenie, twierdząc, że nie mają oni obowiązku uiszczenia wpisu od przedmiotowego wniosku, bowiem wniosek o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 u.p.p.s.a. nie wszczyna nowego postępowania, odrębnego od tego, które zostało już uruchomione skargą. Stanowisko takie poparto orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2005 r., sygn. akt II OZ 1197/2005.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.
W sprawie kwestią sporną jest to, czy wniosek o wymierzenie grzywny organowi na podstawie art. 55 § 1 u.p.p.s.a. jest wnioskiem wszczynającym postępowanie, o którym mowa w art. 63 i art. 64 u.p.p.s.a. i czy w związku z tym ma do niego zastosowanie ogólna reguła wynikająca z art. 230 § 1 u.p.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem, wpis pobierany jest od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji.
Powstały problem był wielokrotnie omawiany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. W uchwale siedmiu sędziów z dnia 7 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FPS 1/08, Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdził, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny, o którym mowa w art. 55 § 1 zdanie pierwsze ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest wnioskiem wszczynającym postępowanie sądowe, o którym mowa w art. 63 tej ustawy, albowiem mimo, że postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej zostało już wszczęte (co nie zawsze jest regułą) na skutek wniesienia skargi do sądu, lecz za pośrednictwem organu administracyjnego, to przez to, że organ ten nie przekazał skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zgodnie ze swoimi obowiązkami, nie można przyjąć, by zostało wszczęte postępowanie sądowe w sprawie ze skargi strony. Do tego typu wniosków stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, co oznacza, że stosownie do art. 230 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek taki podlega wpisowi.
Sąd nie podejmie bowiem żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 zd. pierwsze). Wysokość wpisu od wniosku o wszczęcie postępowania została określona w § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.) i wynosi, bez względu na przedmiot sprawy, 100 zł.
Stosownie do przepisu art. 269 § 1 u.p.p.s.a. jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Ogólna moc wiążąca uchwały powoduje, że wiąże ona sądy administracyjne we wszystkich sprawach, w których miałby być stosowany interpretowany przepis /por. A. Skoczylas "Działalność uchwałodawcza Naczelnego Sądu Administracyjnego" C. H. Beck Warszawa 2004, s. 221 i nast./.
Uwzględniając zatem art. 269 § 1 u.p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, akceptuje w niniejszej sprawie poglądy wyrażone w powyższej uchwale. W konsekwencji uznaje, że zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2009 r., wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od złożonego wniosku w wysokości 100 zł, odpowiadają prawu.
Z powyższych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 u.p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.