Uzasadnienie
Będącym przedmiotem zażalenia postanowieniem z dnia 24 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1812/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił, na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej powoływana również jako "P.p.s.a."), skargę kasacyjną Z. T. od wyroku tego Sądu z dnia 2 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1812/15.
Przedstawiając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, że skarżący złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku z dnia 2 marca 2016 r., którą osobiście sporządził i podpisał. Tymczasem zgodnie z art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem przypadków, które nie mają zastosowania w sprawie.
W wywiedzionym od powyższego rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji zażaleniu, skarżący wnosząc m.in. o jego uchylenie, podnosił, że skarga kasacyjna nie powinna być odrzucona przed wezwaniem do usunięcia braków tej skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasadne nie jest.
W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, podzielany przez skład orzekający w tej sprawie, że sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej. Brak zachowania tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego przy sporządzeniu skargi kasacyjnej jest zatem brakiem, który nie podlega uzupełnieniu (por. np. postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 1088/11, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Pogląd powyższy zachowuje aktualność również na gruncie obecnie obowiązujących regulacji. Czym innym jest bowiem brak podpisu właściwej (uprawnionej) osoby pod skargą kasacyjną, a czym innym podpis osoby nieuprawnionej. O ile ten pierwszy brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 177a P.p.s.a. (w zw. z art. 2 ustawy z dnia 9 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2015 r., poz. 1191), o tyle ten drugi wskazuje na sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony, a tym samym na jej niedopuszczalność w rozumieniu art. 178 P.p.s.a. (post. NSA z dnia 16 listopada 2015 r., sygn. akt I FZ 382/15, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W sprawie nie było więc podstaw do wzywania pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej w powyższym zakresie.
Ze wskazanych powodów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.