Uzasadnienie
Postanowieniem z 28 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Sz 167/23, będącym przedmiotem zażalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę P. s.c. [...] w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z 16 stycznia 2023 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia do grudnia 2013 r., z powodu wniesienia jej po upływie terminu.
Z motywów rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji wynika, że decyzja została przesłana w formie elektronicznej do księgowej spółki, która następnie 1 lutego 2023 r. przekazała spółce decyzję wraz z wydrukowanym urzędowym, automatycznie generowanym Urzędowym Poświadczeniem Doręczenia (dalej: "UPD"). W dokumencie tym zaś widnieją dwa zapisy: w czwartym akapicie zapis "Brak daty odbioru", w trzynastym akapicie "Termin doręczenia... 2023-01-30...". Ponieważ otrzymany dokument UPD nie zawiera żadnej informacji o dacie odbioru, a wskakuje datę: "termin doręczenia... 2023-01-30", skarżąca przyjęła, że korespondencja została doręczona 30 stycznia 2023 r. i od tej daty policzyła termin 30 dni na złożenie skargi do WSA w Szczecinie. Spółka była przekonana, że wysyłając skargę 28 lutego 2023 r. dołożyła należytej staranności, zachowując ustawowy termin do jej wniesienia. Nie miała świadomości, że korespondencja mogła zostać doręczona księgowej we wcześniejszym, wskazywanym przez Organ terminie (25 stycznia 2023 r.). Nic nie wskazywało na to, że UPD, jakim dysponowała spółka, jest wadliwe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że z informacji zawartych w dokumencie urzędowym (UPD odpowiadającym wymogom przewidzianym w § 14 rozporządzenia, przesłanym przez organ) wynika, że doręczenie decyzji nie nastąpiło 30 stycznia 2023 r. w trybie tzw. fikcji doręczenia, o której stanowi art. 144a § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U z 2021 r., poz. 1540. ze zm., dalej: "Ordynacja podatkowa") w zw. z art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz.U. z 2022 r., poz. 569 ze zm.), lecz na adres elektroniczny adresata (pełnomocniczki), który potwierdził odbiór korespondencji w dacie 25 stycznia 2023 r. Od tego dnia rozpoczął się bieg 30-dniowego terminu do wniesienia skargi. Termin do wniesienia skargi upływał zatem 24 lutego 2023 r. Skarga na decyzję została nadana w urzędzie pocztowym 28 lutego 2023 r., czyli po upływie terminu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka zaskarżyła je w całości, wnosząc o uchylenie bądź zmianę w postaci przywrócenia terminu do złożenia skargi uznanie, że skarga została złożona prawidłowo z zachowanie terminu przewidzianego do jej wniesienia. W uzasadnieniu zażalenia spółka przedstawiła przebieg stanu faktycznego podkreślając, że dokument UPD, który ona posiada różni się od dokumentu UPD, będącego w posiadaniu organu, w Zapisie daty odbioru pisma. W wersji posiadanej przez skarżącą widnieje "brak daty odbiory", a w wersji posiadanej przez organ" data odbioru: 2023-01-25". Zaistniałe różnice nie zostały wyjaśnione, a WSA bezpodstawnie dał wiarę dokumentowi przedstawionemu przez organ podatkowy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, że przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 28 kwietnia 2023 r., sygn. akt I SA/Sz 167/23, o odrzuceniu skargi na decyzję organu podatkowego. Powodem odrzucenia było wniesienie skargi po upływie ustawowego terminu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając na uwadze tak zakreślone ramy prawne i faktyczne rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż na obecnym etapie postępowania (zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi) przedmiotem oceny Sądu drugiej instancji jest jedynie zasadność odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wnosząc skargę na decyzję organu podatkowego spółka wniosła ją po upływie ustawowego, trzydziestodniowego terminu, zatem w rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że zarzuty podnoszone w zażaleniu nie mogły być rozpoznane w tym postępowaniu. Jak już wyżej wskazano niniejsze postępowanie zażaleniowe dotyczy postanowienia o odrzuceniu skargi i prawidłowości działania WSA tylko i wyłącznie w tej kwestii. Argumentacja zawarta w zażaleniu odnosząca się do okoliczności dotyczących różnic w UPD oraz przekonaniu strony, że wnosi skargę w terminie, może być przedmiotem ewentualnego wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek taki zostanie rozpoznany przez Sąd pierwszej instancji i rozstrzygnięty odrębnym postanowieniem, od którego stronie będzie przysługiwało zażalenie.
Wskazując na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.