Postanowienie NSA z 30 października 2017 r., I FZ 252/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 30 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia I.E. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 1131/17 odrzucające skargę

Sprawa

w sprawie ze skargi I.E. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 18 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2015 r. postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Danuta Oleś

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z 21 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 1131/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), odrzucił skargę I.E. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z 18 sierpnia 2016 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2015 r.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z 24 listopada 2016 r. sygn. akt III SA/Wa 3218/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę I.E. (dalej: "skarżący") na wyżej wskazaną decyzję, uzasadniając, że decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżącego 5 września 2016 r., więc termin na złożenie skargi upływał 5 października 2016 r. zaś skarga została nadana w placówce pocztowej dopiero 6 października 2016 r.

Skarżący złożył zażalenie na ww. postanowienie, twierdząc że Sąd pierwszej instancji błędnie przyjął, iż skarga została złożona 6 października 2016 r., bowiem z oryginału dowodu nadania skargi wynika data 5 października 2016 r.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 8 marca 2017 r., sygn. akt I FZ 14/17, uchylił postanowienie Sądu pierwszej instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, że na nadesłanym oryginale dowodu nadania zażalenia widnieje nieczytelny stempel z datą i nie można jednoznacznie stwierdzić czy jest to data 5-tego, czy 6-tego października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny nakazał Sądowi pierwszej instancji wyjaśnienie tej wątpliwości u operatora pocztowego.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do Poczty Polskiej z prośbą o wskazanie daty nadania przesyłki poleconej zawierającej skargę.

W odpowiedzi na powyższe Poczta Polska S.A. Biuro Kontroli i Zarządzania Bezpieczeństwem pismem z 14 kwietnia 2017 r. wskazało jako datę nadania przedmiotowej przesyłki 6 października 2016 r.

Rozpoznając ponownie sprawę Sąd pierwszej instancji powtórnie wskazał, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie doręczona została pełnomocnikowi skarżącego 5 września 2016 r. Zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Termin 30-dniowy do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu, na tę decyzję zaczął biec 6 września 2016 r. i upłynął z dniem 5 października 2016 r.

Skarga na wyżej wymienioną decyzję została wniesiona 6 października 2016 r. co wynika z czytelnego stempla pocztowego znajdującego się na kopercie, w której przesłano skargę, jak też z pisma Poczty Polskiej S.A. Biuro Kontroli i Zarządzania Bezpieczeństwem z 14 kwietnia 2017 r., co oznacza, że nastąpiło uchybienie ustawowego terminu do wniesienia skargi.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu podkreślił, że w jego ocenie data stempla pocztowego znajdującego się na kopercie oraz informacja od operatora nie są wystarczającymi danymi do uznania, że data nadania skargi do Sądu to 6 października 2016 r., bowiem z oczywistych względów operator potwierdza datę nadania zgodną z data stempla pocztowego na kopercie, z uwagi na ukrywanie błędu swoich pracowników. Podkreślono także, że pełnomocnik skarżącego nie był 6 października 2016 r. w K., a zatem nie mógł tego dnia nadać przesyłki, natomiast z uwagi na posiadanie dowodu nadania z właściwą datą, nie może on ponosić negatywnych konsekwencji późniejszego nadania przesyłki przez pracownika poczty.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że skarga strony została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia wynikającego z art. 53 § 1 P.p.s.a. i prawidłowo postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Stosownie do treści art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Nie ma wątpliwości co do ustalenia, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie 5 września 2016 r., wobec czego termin do wniesienia skargi upływał w dniu 5 października 2016 r. Skarżący wskazuje natomiast, że złożył skargę właśnie w ww. dacie, a nie 6 października 2016 r. (tj. dzień po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a.), przedkładając na potwierdzenie tej okoliczności potwierdzenie nadania przesyłki poleconej (k. 32 akt sądowych). Natomiast data na kopercie, w której nadano skargę jest wyraźna i wskazuje dzień 6 października 2016 r.

Ponieważ stempel z datą na dokumencie potwierdzającym nadanie przesyłki jest nieczytelny - nie można jednoznacznie stwierdzić czy druga w kolejności cyfra datownika to "5" czy "6", Sąd pierwszej instancji, zgodnie ze wskazaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, zwrócił się do operatora pocztowego o wskazanie daty nadania omawianej przesyłki, zawierającej skargę. Operator pocztowy w odpowiedzi jako datę nadania wskazał 6 października 2016 r.

W niniejszej sytuacji trudno zarzucić Sądowi pierwszej instancji, że zebrane przez niego informacje nie są wystarczające do uznania, że skarga została nadana z uchybieniem terminu. Przesyłka pocztowa oraz potwierdzenie nadania są stemplowane przez pracownika poczty w obecności nadającego. Przybicie pieczęci na kopercie oraz na druku potwierdzenia nadania są dokonywane tym samym datownikiem niemalże w tym samym momencie, przy czym druk potwierdzenia nadania wydawany jest nadającemu, a przesyłka oczekuje na dalszą procedurę.

Wyraźna data na kopercie, w której nadano skargę oraz informacja wynikająca z pisma operatora pocztowego, wobec niemożliwości jednoznacznego ustalenia daty nadania widniejącej na druku nadania przesyłki, w zupełności wystarczają do uznania, że nadanie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu.

Ponadto wniosek pełnomocnika strony, iż nie przebywał on w K. 6 października 2016 r. pozostaje gołosłowny, trudno zatem Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w jakikolwiek sposób odnieść się do tej kwestii.

Wobec bezzasadności zarzutów zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), orzekł jak w sentencji.