Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z 27 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1607/10 Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała B. Sp. z o.o. w W. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1607/10 w wysokości 100 zł na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) wraz z pouczeniem o rygorze wezwania.
W zażaleniu na to zarządzenie spółka zarzuciła nieważność postępowania i wniosła o jego uchylenie. Spółka wskazała na nieważność uchwał Sądu Najwyższego w kwestii stwierdzenia ważności wyboru Prezydenta RP z uwagi na udział w postępowaniu zastępcy Prokuratora Generalnego zamiast samego Prokuratora Generalnego. Prezydent RP podpisał zaś nominację sędziowską sędzi Grażyny Nasierowskiej – Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził żadnej z przesłanek nieważności postępowania z art. 183 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
W zakresie podnoszonym przez spółkę w zażaleniu wskazać należy, że zgodnie z art. 129 ust. 1 Konstytucji RP ważność wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej stwierdza Sąd Najwyższy. W świetle art. 184 Konstytucji RP Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny nie ma kompetencji do podważania ostatecznej uchwały Sądu Najwyższego.
Nie ma zatem żadnych podstaw, aby uznać, że udział sędzi Grażyny Nasierowskiej w postępowaniu sądowoadministracyjnym spowodował nieważność tego postępowania na podstawie art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym nieważność postępowania zachodzi, jeżeli skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy.
W pozostałym zakresie wskazać trzeba, że zaskarżone zarządzenie było prawidłowe – zostało oparte na właściwej podstawie prawnej oraz zawierało stosowne pouczenie o skutkach jego niewykonania, czego zresztą spółka w żadnej mierze nie kwestionowała.
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.