Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 27 października 2017 r., sygn. akt I FZ 261/17

Uzasadnienie

1. Postanowieniem z 22 sierpnia 2017 r., I SA/Ke 401/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 1 sierpnia 2017 r. sygn. akt I SA/Ke 401/17 oddalającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. O. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. (dalej: DIAS) z 11 maja 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2011 r.

2. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że w zażaleniu na postanowienie WSA w Kielcach z 1 sierpnia 2017 r., I SA/Ke 401/17 skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu zakończenia postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu wniosku wskazał na dopuszczalność złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia odmawiającego uznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Podniósł, że do zażalenia załączył dokumentację, która winna świadczyć o zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że stosownie do art. 196 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369; dalej: p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Analizując treść zaskarżonego postanowienia z 1 sierpnia 2017 r. wydanego na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd pierwszej instancji stwierdził, że nie zachodzą podstawy do zastosowania omawianej instytucji i uwzględnienia wniosku skarżącego. W orzeczeniu tym oddalono bowiem wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Rozstrzygnięcie takie oznacza, że brak jest przedmiotu, który nadawałby się do wykonania, a więc i do jego wstrzymania.

Nie można bowiem wykonać orzeczenia oddalającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu pierwszej instancji postanowienia odmawiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w ogóle nie nadają się do wykonania.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i wstrzymanie wykonania postanowienia z 1 sierpnia 2017 r., I SA/Ke 401/17, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji podnosząc zarzuty naruszenia:

1. 1) art. 196 p.p.s.a. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i mylne uznanie, iż Sąd nie może rozpoznać złożonego w zażaleniu wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji;
2. 2) art. 195 § 2 p.p.s.a. poprzez bezzasadne przyjęcie, iż złożony przez stronę wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o odmowie wstrzymania decyzji organu pierwszej instancji nie ma charakteru oczywiście uzasadnionego;
3. 3) art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędne niezastosowanie w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie podlega odrzuceniu.

W niniejszym postępowaniu wpadkowym skarżący kwestionuje prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji, który zaskarżonym postanowieniem odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Sądu z dnia 1 sierpnia 2017 r., I SA/Ke 401/17 odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej przez skarżącego decyzji DIAS z 11 maja 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2011 r.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że wniosek skarżącego o wstrzymanie na podstawie art. 196 p.p.s.a. wykonania zaskarżonego niniejszym zażaleniem postanowienia do czasu rozstrzygnięcia postępowania zażaleniowego nie jest rozpatrywany przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie bowiem z art. 196 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. O wstrzymaniu wykonania postanowienia decyduje Sąd pierwszej instancji przed przekazaniem akt sądowi kasacyjnemu.

Wbrew twierdzeniom skarżącego w ustawie p.p.s.a. nie przewidziano możliwości zakwestionowania postanowienia WSA w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego.

Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 1a) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2–4 oraz art. 220 § 3; 1b) umorzenie postępowania;

1. 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
2. 3) (uchylony);
3. 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
4. 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 5a) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia;
5. 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
6. 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
7. 8) odrzucenie zażalenia;
8. 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
9. 10) ukaranie grzywną.

Ponadto zgodnie z art. 196 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. Postanowienie takie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Należy podkreślić, że przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego do czasu rozstrzygnięcia zażalenia. W związku z tym zażalenie na postanowienie WSA z 22 sierpnia 2017 r. jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.