Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 września 2018 r., I FZ 269/18, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie I. sp. z o.o. w likwidacji w W. (dalej: spółka) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 1337/18, odrzucające skargę spółki na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia 7 marca 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r.
Likwidator spółki wniósł zażalenie na wskazane postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, domagając się jego uchylenia i ponownego rozpoznania sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje jedynie na określone postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, a zatem wniesienie zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne. Naczelny Sąd Administracyjny jest ostatnią instancją w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co oznacza, że jego orzeczenia - w myśl art. 168 § 1 p.p.s.a. - są prawomocne już od chwili ich wydania.
Z tego powodu Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 oraz art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.
Należy przy tym zaznaczyć, że bez wpływu na wynik sprawy pozostaje pismo likwidatora spółki z dnia 22 października 2018 r., informujące o wykreśleniu spółki z Krajowego Rejestru Sądowego i zawierające wniosek o umorzenie postępowania - zażalenie, jako niedopuszczalne z wyżej wskazanej przyczyny, nie wszczęło skutecznie postępowania odwoławczego, brak jest zatem podstaw do umorzenia takiego postępowania.