Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 września 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 280/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, odmówił M. M. (dalej: "skarżący" lub "strona") przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 24 kwietnia 2013 r.
Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2013 r. sąd pierwszej instancji oddalił skargę M. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 7 grudnia 2012 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: marzec, lipiec, sierpień, listopad i grudzień 2008 r. Wniosek o sporządzenie i nadesłanie uzasadnienia ww. wyroku skarżący złożył 8 maja 2013 r., a zatem po upływie terminu zastrzeżonego dla dokonania tej czynności procesowej. W związku z powyższym, postanowieniem z dnia 20 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił sporządzenia uzasadnienia przedmiotowego wyroku.
W dniu 26 czerwca 2013 r. pełnomocnik strony wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. orzeczenia. Wyjaśnił, że dopiero 19 czerwca 2013 r. skarżący okazał pełnomocnikowi odpis postanowienia odmawiającego sporządzenia uzasadnienia wyroku. Przekroczenie przedmiotowego terminu uzasadnił stanem zdrowia psychicznego skarżącego, który w 2006 r. uległ wypadkowi i od tego czasu pozostaje pod opieką lekarską. Pełnomocnik argumentował, że przyjmowane regularnie leki psychotropowe wpływają na obniżenie koncentracji skarżącego. Do wniosku załączono kopię zaświadczenia lekarskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny odmawiając przywrócenia terminu, 10 września 2013 r. wskazał, że w rozpoznawanej sprawie decydującą rolę odgrywa przesłanka braku winy strony w uchybieniu terminu. Sąd pierwszej instancji uznał, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. W ocenie sądu, przedstawione przez stronę okoliczności nie świadczyły o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu. Sąd zwrócił uwagę na fakt, że stan zdrowia skarżącego, stanowiący podstawę jego żądania, został przedstawiony niezwykle ogólnikowo.
W zażaleniu na ww. postanowienie pełnomocnik skarżącego wskazał, na naruszenie przepisów ar. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), poprzez błędne przyjęcie, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Zaskarżając niniejsze postanowienie w całości wniósł o jego zmianę i orzeczenie co do istoty sprawy, poprzez przywrócenie skarżącemu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia WSA w Gdańsku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2 p.p.s.a.), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1 p.p.s.a.) i dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być przy tym oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Z brakiem winy, mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi, niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że nie został uprawdopodobniony brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, gdyż okoliczności podane we wniosku o jego przywrócenie nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie to było niezawinione.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w przedmiotowej sprawie skarżący samodzielnie podejmował działania, tj. samodzielnie wniósł do sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej (wniesiona 21 stycznia 2013 r. − data stempla pocztowego), następnie w piśmie z 12 marca 2013 r. również samodzielnie wnioskował o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. W dniu 8 maja 2013 r. złożył wniosek o sporządzenie i nadesłanie uzasadnienia orzeczenia wydanego 24 kwietnia 2013 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Dalej 27 maja 2013 r. osobiście odpowiedział na zażalenie Dyrektora Izby Skarbowej z 09 kwietnia 2013 r., w którym organ nie zgodził się z orzeczeniem sądu pierwszej instancji, którym wstrzymano wykonanie decyzji tegoż organu.
Skarżący dopiero 20 czerwca 2013 r. udzielił pełnomocnictwa doradcy podatkowemu R. Z. do reprezentacji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 24 kwietnia 2013 r. Zaświadczenie lekarskie potwierdzające występujące u skarżącego zaburzenia koncentracji, wydane w tej samej dacie co pełnomocnictwo, tj. 20 czerwca 2013 r., wskazuje, że skarżący kontynuuje leczenie w Poradni Zdrowia Psychicznego regularnie od 2006 r. Z powyższego wynika, że zaburzenia koncentracji skarżącego udokumentowane zaświadczeniem lekarskim mają charakter długotrwały i trwają ok. 8 lat. W tym właśnie czasie skarżący od dnia 21 stycznia 2013 r. do 20 czerwca 2013 r. z powodzeniem prowadził niniejszą sprawę. Pisma wnoszone przez skarżącego do sądu były spójne, nie wskazywały na brak koncentracji piszącego, podobnie jak nie wskazywał na tę okoliczność fakt, że skarżący potrafił tego samego dnia uzyskać zaświadczenie lekarskie i udzielić pełnomocnictwa do reprezentacji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powyższe fakty świadczą o sprawności z jaką działała strona.
Konkludując, wskazane przez skarżącego okoliczności nie należą do zdarzeń, które można byłoby uznać za okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a.), tym samym zaskarżone postanowienie sądu pierwszej instancji odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz zaprezentowaną w nim argumentację należy uznać za prawidłowe.
Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.