Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 10 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Łd 367/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił K.J. (dalej: Skarżący) wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 21 lutego 2023 r. nr 1001-IOV-3-4103.41.2020.88.UCS.U08.JT w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2015 r.
W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że "[z] okoliczności faktycznych niniejszej sprawy nie wynika, aby przesłanki warunkujące zastosowanie ochrony tymczasowej zostały spełnione. Wprawdzie załączona do wniosku dokumentacja dowodzi, że na stronie ciążą znaczne zobowiązania finansowe, jednakże jednocześnie w żaden sposób nie wykazała, by toczyła się wobec niej egzekucja z nieruchomości. Nie przedstawiła również dokumentacji wskazującej, że inni wierzyciele wstrzymali wykonanie egzekucji prowadzonej z majątku strony".
2. Od powyższego postanowienia Skarżący wniósł zażalenie. Zaskarżając wydane postanowienie w całości zarzucił naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i w rezultacie odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W zażaleniu Skarżący zaznaczył, że niniejsza sprawa jest jedną z siedmiu jego spraw i w nich sądy wstrzymały wykonanie zaskarżonych decyzji.
- 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 3.1. Zażalenie jest zasadne. Analogiczną sprawę z zażalenia Skarżącego na postanowienie Sądu pierwszej instancji o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał w dniu 13 marca 2023 r. pod sygn. akt I FZ 70/23. Przywołana sprawa zbieżna była z niniejszą, tak co do ich okoliczności faktycznych, jak i występującej problematyki prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w tej sprawie podzielił trafność zapatrywań uprzednio już zaprezentowanych przez ten Sąd w postanowieniu o sygn. akt I FZ 70/23. Z tej przyczyny oraz mając na uwadze zasadniczą zgodność stanów faktycznych oraz identyczność odnoszonego do nich stanu prawnego, możliwym i zasadnym zarazem stało się daleko idące nawiązanie do motywów tam wyrażonych jako adekwatnych również do niniejszego przypadku.
- 3.2. Rozpatrując zatem zażalenie w tej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny uznał, odmiennie od stanowiska Sądu pierwszej instancji, że w niej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługiwał na uwzględnienie. Wykonanie objętej skargą decyzji ostatecznej może bowiem spowodować ubytek w majątku Skarżącego, który może być równoznaczny z wyrządzeniem stronie znacznej szkody, w postaci utraty jednego z mieszkań stanowiącego podstawę egzystencji strony. W takiej sytuacji, mając na uwadze obecną sytuację materialną Skarżącego i jego trudności związane z możliwościami zarobkowania, odtworzenie stanu posiadania sprzed egzekucji nieruchomości, która byłaby nieuchronna bazując na dowodach wskazanych przez Skarżącego, mogłoby być znacząco utrudnione, jeśli nie niemożliwe. W tym zakresie Sąd uwzględnił argumentację Skarżącego, zawartą we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Przedstawił on rzeczowo swoją sytuację życiową wskazując w szczególności na: - stan zdrowia, brak oszczędności i pracy oraz zaległości czynszowe względem wspólnoty mieszkaniowej; - zaprzestanie spłacania rat kredytowych, co doprowadziło do wszczęcia egzekucji przez Komornika Sądowego i wydanie postanowienia o umorzeniu egzekucji wobec jej bezskuteczności; - fakt bycia właścicielem trzech lokali mieszkalnych, gdzie w jednych z nich mieszka Skarżący, natomiast dwa pozostałe lokale wynajmuje, przy czym dochody z najmu lokali stanowią jedyne dochody strony, a na wszystkich trzech nieruchomościach Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego [...] dokonał zabezpieczenia przez wpisanie hipotek przymusowych na rzecz Skarbu Państwa na podstawie wystawionych tytułów wykonawczych. Argumentacja Skarżącego została poparta stosownymi dokumentami. W efekcie Naczelny Sąd Administracyjny w tej sprawie, analogicznie jak w sprawie Skarżącego o sygn. akt I FZ 70/23 ocenił, że wniosek Skarżącego spełnia - w obliczu okoliczności podanych we wniosku - przesłanki wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a.
- 3.3. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O wstrzymaniu zaskarżonej decyzji w pkt 2 sentencji postanowienia tut. Sąd orzekł zaś na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a.