Uzasadnienie
Postanowieniem z 17 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 520/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę W. L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 6 czerwca 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013 r.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało pełnomocnikowi Skarżącej doręczone 19 grudnia 2017 r., lecz w zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony. Mając to na względzie Sąd stwierdził, że zaszły przesłanki do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.).
W zażaleniu na to postanowienie (złożonym zarówno osobiście przez Skarżącą, jak i przez jej pełnomocnika) Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. przez odrzucenie skargi w sytuacji, gdy Skarżąca wykazała, że jej sytuacja materialna nie pozwala na uiszczenie opłaty, co skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych w tym zakresie. Ponadto Skarżąca wskazała, że w okresie, w którym biegł termin do uiszczenia wpisu, z uwagi na hospitalizację dziecka, nie mogła zastosować się do wezwania sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zdaniem Skarżącej o zasadności tego zażalenia świadczy trudna sytuacja materialna Strony oraz konieczność sprawowania stałej opieki nad córką, co wywołało niemożność zastosowania się do wezwania. Żaden z tych argumentów - w opinii Naczelnego Sądu Administracyjnego - nie ma jednak znaczenia dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Uregulowane w art. 220 § 3 P.p.s.a. przesłanki odrzucenia skargi z uwagi na nieuiszczenie w terminie wpisu są bowiem niezależne od tego, czy uiszczenie wpisu w pełnej wysokości w zakreślonym terminie było dla Skarżącej utrudnione, czy też nie. Nadmienić przy tym warto, że możliwość poniesienia przez Skarżącą kosztów sądowych w sprawie, jak i powody nieuiszczenia wpisu w terminie były rozważane przez Sąd I instancji - w postanowieniu z 9 listopada 2017 r. Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.
Dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia istotne jest to, że odpis prawidłowo sformułowanego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został prawidłowo doręczony pełnomocnikowi Skarżącej 19 grudnia 2017 r., jednakże należność z tego tytułu nie została opłacona.
Z uwagi na to, że zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. podlega odrzuceniu skarga, od której - mimo wezwania - nie został uiszczony należny wpis, a spełnienie tych przesłanek w okolicznościach sprawy nie ulega wątpliwości, należy uznać, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem.
Ze wskazanych przyczyn, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.