Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 maja 2010 r., III SA/Wa 648/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2009 r. w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na pisemną interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 20 stycznia 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, iż postanowieniem z 23 lutego 2010 r., I FSK 49/10, Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w celu usunięcia dostrzeżonych braków formalnych skargi kasacyjnej. Pismem z 8 marca 2010 r. wezwano pełnomocnika strony do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków skargi w postaci: złożenia oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Pełnomocnika poinformowano jednocześnie, iż w aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo, które nie zostało prawidłowo uwierzytelnione. Wezwanie to adresat otrzymał 15 marca 2010 r., a termin uzupełnienia braków upłynął bezskutecznie 22 marca 2010 r. Skoro pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy nie odpowiadało wymogom z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.), a brak skargi kasacyjnej w tym zakresie nie został uzupełniony w określonym terminie, zaszły przesłanki do odrzucenia tej skargi na podstawie art. 178 P.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik Ministra Finansów wzniósł o uchylenie postanowienia w całości, zarzucając mu naruszenie art. 37 § 1 P.p.s.a w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.
Autor zażalenia wskazał, że do skargi kasacyjnej załączona została kopia wydanego pełnomocnictwa. Zauważono, że udzielenie pełnomocnictwa jest jednostronną czynnością prawną polegającą na złożeniu oświadczenia woli i może nastąpić w dowolnej formie, a nadto kwestia skuteczności umocowania pełnomocnika strony stanowi odrębne zagadnienie, odbywa się niezależnie i poza oceną dokonywaną w trybie uzupełniania braków formalnych skargi.
Stwierdzono też, że kwestia prawidłowości udzielenia pełnomocnictwa przez Ministra Finansów, którego ten pełnomocnik wielokrotnie reprezentował przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie była wcześniej kwestionowana, wielokrotnie jego pełnomocnictwa były składane, w związku z czym nie ma wątpliwości, że reprezentuje on Ministra Finansów w sprawach, których przedmiotem są skargi na indywidualne interpretacje prawa podatkowego.
Nadto, powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 kwietnia 2005 r., FSK 1551/04, autor zażalenia wskazał, że w wypadku, gdy sąd stwierdza brak dołączonego do skargi pełnomocnictwa, a jednocześnie ma wiedzę, że w aktach spraw administracyjnych znajduje się pełnomocnictwo obejmujące możliwość reprezentowania strony przed sądem administracyjnym, to powinien uwzględnić taki fakt z urzędu. W związku z tym, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie posiadał wiedzę, że wzywany pełnomocnik reprezentuje Ministra Finansów, brak było potrzeby wzywania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, gdyż z okoliczności faktycznych wynikało, że został on prawidłowo umocowany w przedmiotowej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Podkreślić przede wszystkim należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 23 lutego 2010 r., I FSK 49/10, stwierdził braki formalne skargi kasacyjnej w postaci braku prawidłowo uwierzytelnionego pełnomocnictwa. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że zgodnie z art. 37 §1 P.p.s.a. do akt sprawy należy załączyć pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, a w aktach sprawy brak było pełnomocnictwa spełniającego wspomniane wymogi, gdyż znajdujący się w aktach sądowych odpis pełnomocnictwa z uwagi na brak podpisu radcy prawnego nie został prawidłowo uwierzytelniony. Postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne (por. art. 168 §1 P.p.s.a.), zatem ostatecznie i prawomocnie przesądzone zostało, że sporne pełnomocnictwo nie spełniało wymogów z art. 37 § 1 P.p.s.a. i argumentacja autora zażalenia polemizująca z tym stanowiskiem nie może zostać uwzględniona.
Nie ulega też wątpliwości, że brak ten nie został na wezwanie uzupełniony, czego pełnomocnik nie kwestionuje. Spełniona została zatem przesłanka z art. 178 P.p.s.a. W rezultacie Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną.
Bez znaczenia dla wyniku sprawy pozostaje to, że ten sam pełnomocnik reprezentuje Ministra Finansów w innych sprawach, których przedmiotem są skargi na indywidualne interpretacje prawa podatkowego – z tego faktu nie można bowiem wyciągać wniosku, że jest on umocowany również do występowania w tej sprawie i okoliczność ta nie sanuje nieuzupełnienia w zakreślonym terminie braku skargi kasacyjnej.
Wskazać też można, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 kwietnia 2005 r., FSK 1551/04, jest nieadekwatny do sprawy, bowiem pierwszą czynnością procesową pełnomocnika było sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, stąd również w aktach administracyjnych brak jest prawidłowego pełnomocnictwa.
Mając na względzie powyższe rozważania Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.