Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 4 września 2019 r. odrzucił skargę J. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 13 listopada 2018 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2017 r.
W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 13 czerwca 2019 r. spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Spółce prawidłowo doręczono wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi 21 czerwca 2019 r. Wyznaczony przez Sąd termin do dokonania powyższej czynności upłynął 28 czerwca 2019 r. Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Sądu stwierdzono, że wpis od skargi nie został uiszczony.
W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wskazała, że nieprawidłowo nie została zwolniona od kosztów, pomimo że nie posiada środków na uiszczenie wpisu. Brak było w jej ocenie podstaw do uiszczenia wpisu od skargi, ponieważ w przypadku zwolnienia nie powinno się odrzucać skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: "P.p.s.a.") opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Przepis tego artykułu jednoznacznie wskazuje dwie formy uiszczenia należnej wpłaty. Oznacza to, że nie można skutecznie uiścić należnej opłaty sądowej w żaden inny sposób.
Bezspornym jest, że w niniejszej sprawie wpis od skargi nie został wniesiony w ogóle. Natomiast prawomocnym postanowieniem WSA w Warszawie z 10 czerwca 2019 r., Sąd ten utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z 16 maja 2019 r., odmawiające spółce przyznania prawa pomocy. Zupełnie zatem niezasadne pozostają zarzuty odnoszące się do nieprawidłowego braku zwolnienia spółki z obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
W świetle powyższego, prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę jako nieopłaconą.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 P.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.