Uzasadnienie
Z akt sprawy wynika, że pismem z 22 października 2007 r. Skarżący zwrócili się do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie o doręczenie odpisu sentencji prawomocnego wyroku z 12 lipca 2007 r. Jednocześnie w dniu 22 października 2007 r. wpłynęła do sądu I instancji skarga kasacyjna I. L. od powyższego wyroku.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VIII WSA w Warszawie z dnia 23 października 2007 r. poinformowano Skarżących, że - w związku ze złożoną skargą kasacyjną - wyrok z 12 lipca 2007 r. nie jest prawomocny.
Na powyższe zarządzenie w dniu 6 listopada wpłynęło zażalenie K. i I. L., w którym Skarżący wskazali, że tylko część wyroku została zaskarżona w ww. skardze kasacyjnej, natomiast - w zakresie objętym sentencją orzeczenia - wyrok I instancji jest prawomocny.
Postanowieniem z dnia 13 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny ww. zażalenie odrzucił, stwierdzając, że od zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VIII WSA w Warszawie z dnia 23 października 2007 r. o poinformowaniu Skarżących o nieprawomocności wyroku zażalenie nie przysługuje.
Pismem z dnia 26 listopada 2007 r. Skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając sądowi I instancji poświadczenie nieprawdy w zakresie nieprawomocności wyroku. Skarżący podtrzymali również prezentowaną wcześniej argumentację co do prawomocności sentencji wyroku z dnia 12 lipca 2007 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy mieć na uwadze, że przedmiotem sporu na obecnym etapie postępowania nie jest kwestia zakresu prawomocności wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lipca 2007 r., sygn. akt VIII SA/Wa 197/07, ale kwestia dopuszczalności zażalenia na zarządzenie przewodniczącego wydziału o poinformowaniu Skarżących, iż wyrok ten nie jest prawomocny. Tego bowiem zagadnienia dotyczy postanowienie WSA w Warszawie z 13 listopada 2007 r. o odrzuceniu zażalenia.
W tym zakresie należy zgodzić się z sądem I instancji, że w świetle art. 194 § 1 w zw. z art. 167 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej – p.p.s.a.), zażalenie na zarządzenie przewodniczącego przysługuje wyłącznie w przypadkach wskazanych w ustawie. Ponieważ zaś Skarżący złożyli zażalenie na zarządzenie, w stosunku do którego ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia zażalenia, dlatego należało je odrzucić, co też WSA w Warszawie uczynił, słusznie podkreślając przy tym, że zaskarżone zarządzenie miało jedynie informacyjno-techniczny charakter.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny - w oparciu o art. 184 w zw. zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. - postanowił jak w sentencji.