Uzasadnienie
E. SA wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 14 marca 2008r., nr [...] uchylającą w całości do ponownego rozpoznania decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia 4 grudnia 2006r., nr [...] określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług za grudzień 2000r. i przekazującą sprawę do rozpatrzenia Dyrektorowi Urzędu Kontroli Skarbowej W., jako organowi właściwemu w sprawie.
Zarządzeniem z dnia 3 czerwca 2008r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Kielcach na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", wezwał pełnomocnika skarżącej spółki do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 18.399 zł. Tym samym Przewodniczący Wydziału zmienił swoje zarządzenie z dnia 23 maja 2008r. wzywające stronę do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100.000 zł.
Spółka wykonała zarządzenie z 3 czerwca 2008r., jednakże zaskarżyła je, jak również zarządzenie z 23 maja 2008r., wnosząc o ich uchylenie oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W zażaleniu sformułowano dwa alternatywne zarzuty. W pierwszym z nich zaskarżonym zarządzeniom zarzucono naruszenie:
- 1) art. 231 zd. pierwsze P.p.s.a. przez niewłaściwe zastosowanie w sytuacji, gdy przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna;
- 2) art. 231 zd. ostatnie P.p.s.a. przez jego niezastosowanie;
- 3) § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 45, poz. 322 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem RM z 16 grudnia 2003r.", przez błędne ustalenie wysokości wpisu na kwotę 18.399 zł w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja nie obejmowała należności pieniężnej;
- 4) § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia przez jego niezastosowanie i zaniechanie określenia wpisu stałego w kwocie 500 zł.
Na wypadek nieuwzględnienia powyższego powtarzając zarzuty jak w pkt 1) i 2) podniesiono dodatkowo zarzut uchybienia § 1 pkt 2 rozporządzenia przez błędne ustalenie wpisu sądowego na kwotę 18.399 zł, obliczoną od wysokości całego zobowiązania wynikającego z uchylonej decyzji organu pierwszej instancji, a nie spornej części zobowiązania, tj. 24.684 zł, od której wpis stosunkowy wynosiłby 741 zł.
Uzasadniając pierwszy z ww. zarzutów autor zażalenia podnosił, że zaskarżona decyzja kasacyjna Dyrektora Izby Skarbowej dotyczyła nie należności pieniężnej, lecz uchybień we właściwości miejscowej organu uprawnionego do wydania decyzji wymiarowej w pierwszej instancji. Badaniem w trakcie postępowania przed organem podatkowym drugiej instancji w niniejszej sprawie, objęta była kwestia niewłaściwości miejscowej organu do wydania decyzji w sprawie, a nie zasadność określenia wysokości podatku VAT. Powołując się na szereg orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego autor zażalenia wywodził, że uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania na podstawie art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), dalej zwanej "O.p.", oznacza tylko pośredni związek decyzji odwoławczej z należnością pieniężną, gdyż taka decyzja odwoławcza nie nakłada na skarżącego żadnego zobowiązania finansowego Z tego też względu zdaniem strony skarżącej wpis od skargi przez nią wniesionej powinien być stały i wynosić 500 zł.
W dalszej części uzasadnienia wskazano, że gdyby powyższa argumentacja w zakresie wpisu stałego nie została przez NSA uwzględniona należałoby rozważyć, czy prawidłowo określono w niniejszej sprawie kwotę wpisu stosunkowego. W ocenie strony podstawą określenia tego wpisu powinna być kwota sporna, a więc różnica między wysokością podatku z decyzji wymiarowej a kwotą wskazaną przez stronę skarżącą, nie zaś wysokość kwoty z decyzji wymiarowej, co wynika z treści uchwały składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07, oraz z wcześniejszego orzeczenia tegoż Sądu z dnia 21 stycznia 2008 r., sygn. akt I GSK 2039/06.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Z treści § 2 ww. przepisu należy wnosić, że do pism inicjujących postępowanie sądowe zalicza m. in. skargę. W myśl art. 231 P.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, natomiast w innych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi reguluje rozporządzenie RM z dnia 16 grudnia 2003 r.
Rozpatrując zasadność pierwszego i głównego zarzutu sformułowanego w zażaleniu pod kątem powyższych uwag należy podkreślić, że skoro rozstrzygnięcie organu drugiej instancji polegało na uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji ze względu na błędną właściwość miejscową oraz że zaskarżona decyzja w niniejszej sprawie podlega kontroli instancyjnej dokonywanej przez sąd administracyjny, to treść tej zaskarżonej do sądu decyzji decyduje o wartości przedmiotu zaskarżenia. Skoro zatem z treści zaskarżonej decyzji wynika, że nie dotyczyła ona nałożenia na podatnika obowiązku podatkowego, lecz obowiązku ponownego rozpoznania sprawy z uwagi na wydanie decyzji w pierwszej instancji przez niewłaściwy miejscowo organ podatkowy, to w takiej sytuacji należny jest wpis stały.
Powyższa kwestia była już przedmiotem rozstrzygnięć sądów administracyjnych. Co do podstawy prawnej uchylenia decyzji administracyjnej z art. 233 § 2 O.p. wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FZ 168/07, formułując następującą tezę: "Wpis od skargi na decyzję, o której mowa w art. 233 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), jest wpisem stałym, określanym na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.)" (opubl. w ONSAiWSA 2008/1/11).
Z kolei w postanowieniu z dnia 15 lipca 2008r., sygn. akt II FZ 286/08, w identycznym, jak w niniejszej sprawie stanie faktycznym Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że uregulowanie podstawy prawnej do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania z uwagi na błędną właściwość miejscową organu podatkowego zawarte jest w przepisie art. 233 § 1 ust. 2 pkt b) O.p. Skoro zatem obydwie podstawy uchylenia decyzji organu pierwszej instancji są zawarte w jednym przepisie (art. 233 § 1 ust. 2 pkt b) i art. 233 § 2 O.p.) oraz skutkują koniecznością ponownego rozpoznania sprawy, pogląd wyrażony w ww. postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 kwietnia 2007r., sygn. akt II FZ 168/07 może mieć zastosowanie także w niniejszej sprawie.
Wobec zasadności pierwszego z podniesionych w zażaleniu zarzutów nie ma potrzeby w tym miejscu rozstrzygania o trafności kolejnego z nich, mającego na celu podważenie prawidłowości ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie.
Wobec powyższego, tutejszy Sąd wskazuje, że WSA w Kielcach uwzględniając treść art. 190 P.p.s.a., ponownie określając wysokość wpisu od skargi należnego w niniejszej sprawie winien zastosować § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM z 16 grudnia 2003r. i ustalić wpis na kwotę 500 zł. Jednocześnie, w związku z tym, że strona skarżąca, zapewne z ostrożności procesowej, uiściła wpis od skargi w wysokości żądanej zaskarżonym zarządzeniem (potwierdzenie uiszczenia wpisu - karta 36 akt sądowych), należałoby zwrócić stronie z kasy WSA w Kielcach nadwyżkę w postaci różnicy między wpisem przez nią uiszczonym a wpisem należnym - 500 zł.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., jak w sentencji.