Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 października 2020 r. sygn. akt I SA/Lu 274/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. J. (dalej "skarżąca") na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w B. z dnia 30 stycznia 2020 r. w przedmiocie podatku od towaru i usług za okresy od sierpnia do października 2017 r. oraz określenia kwoty podatku podlegającej wpłacie za październik 2017 r.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 września 2020 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Termin na uiszczenie wpisu sądowego od skargi upłynął w dniu 16 października 2020 r. jednakże we wskazanym powyżej terminie skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu sądowego co spowodowało odrzucenie przez Sąd skargi na podstawie 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej "p.p.s.a.").
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości a następnie o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów z tytułu wpisu od skargi w kwocie 25.539 zł lub uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji celem ponownego rozpatrzenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie zaś do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a., bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego, jednak postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2020 r. referendarz sądowy oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu z dnia 17 września 2020 r. Pomimo wezwania do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi oraz prawomocną odmową przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym – skarżąca w przewidzianym terminie nie zastosowała się do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.