Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę H. Sp. z o.o. z siedzibą w W.(dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 5 lipca 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2011 r.
Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że zarządzeniami z dnia 6 września 2019 r. oraz 11 września 2019 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1780 zł oraz do przedłożenia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłki zawierające wyżej wymienione zarządzenia doręczono skarżącej 16 września 2019 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął z dniem 23 września 2019 r. Skarżąca nadała w dniu 24 września 2019 r. w placówce pocztowej przesyłkę, w której nadesłała aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego oraz wniosła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze powyższe Sąd pierwszej instancji działając na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.) stwierdził, że w niniejszej sprawie korespondencja zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach nieusunięcia wskazanych braków, została doręczona skarżącej 16 września 2019 r. pod wskazanym w skardze adresem. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 23 września 2019 r. W zakreślonym terminie spółka nie opłaciła skargi ani nie usunęła jej braków formalnych, co uniemożliwiło nadanie biegu skardze.
Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przywrócenie biegu sprawie. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że przesyłkę nadał 24 września 2019 r., a dzień zwłoki spowodowany był nasilającym się złym stanem psychicznym. Głównym jednak powodem wysłania dokumentów jeden dzień po terminie była jego niedyspozycja fizyczna w dniu 23 września 2019 r., a dokładniej atak korzonków nerwowych. Wskazał, że dopiero po kuracji lekami był w stanie poruszać się na tyle, aby 24 września 2019 r. pójść na pocztę i wysłać dokumenty.
Skarżący wskazał, że mieszka sam, nie ma w miejscu zamieszkania rodziny ani nikogo bliskiego, więc nie miał możliwości, aby poprosić kogoś, by wysłał list do Sądu. Skarżący wskazał ponadto, że 23 i 24 września 2019 r. nie był w pracy, co można zweryfikować w zakładzie pracy, w którym świadczy pracę na pełen etat.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
W wyniku wstępnego badania zażalenia skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że istnieją wątpliwości, co do rzeczywistego charakteru złożonego przez skarżącego środka odwoławczego.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa bowiem, że przywołane przez skarżącego w zażaleniu okoliczności (pogorszenie stanu zdrowia; nieobecność w pracy z powodu choroby) mogą stanowić argumentację wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz złożenia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.
W tej sytuacji Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie powinien wezwać skarżącą, w związku z wpłynięciem "zażalenia na postanowienie z dnia 9 października 2019 r." i wątpliwościami co do rzeczywistego charakteru przedmiotowego pisma do oświadczenia się w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy pismo z dnia 21 października 2019 r. ma być potraktowane jako zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 października 2019 r., które oznacza brak akceptacji dla stwierdzenia przez Sąd pierwszej instancji, że do dnia 23 września 2019 r. skarga nie została opłacona oraz nie został nadesłany aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Czy też ma zostać potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w trybie art. 86-88 P.p.s.a., albowiem skarżący nie kwestionuje, że nie dokonał czynności w terminie, jednak stało się to bez jego zamierzenia (wskazuje na to zwrócenie się do sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego).
Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje w tym miejscu, że brak odpowiedzi skarżącego w zakreślonym terminie, powinien skutkować potraktowaniem przedmiotowego pisma jako zażalenia zgodnie z jego tytułem.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.