Uzasadnienie
1. W dniu 11 października 2022 r. pełnomocnikowi "T." [...] sp. z o.o. sp. k. w R. (dalej: Spółka) doręczony został odpis sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 października 2022 r. wydany pod sygn. akt I SA/Łd 538/22.
Z sentencji wydanego wyroku wynikało, że w dniu 5 października 2022 r. Sąd w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym rozpoznał sprawę ze skargi Z. D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 5 kwietnia 2022 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści, orzekając o oddaleniu skargi tego podmiotu
2. Pełnomocnik Spółki pismem z dnia 18 października 2022 r., ale złożonym tylko z ostrożności procesowej, wniósł w jej imieniu o sporządzenie uzasadnienia otrzymanego wyroku na wypadek, gdyby przyjęto, że sama prawidłowa sygnatura na piśmie decyduje o uznaniu, że Spółka otrzymała wyrok w swojej sprawie. Podkreślił jednocześnie, że doręczona sentencja wyroku dotyczy innego podmiotu i przedmiotu sprawy, w której nie jest on pełnomocnikiem. Wyjaśnił również, że w rozmowie telefonicznej z pracownikiem Sądu uzyskał informację, że odpis sentencji prawidłowego wyroku zostanie jemu przesłany pocztą.
3. Postanowieniem z dnia 19 października 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 538/22, wydanym w sprawie ze skargi "T." [...] sp. z o.o. sp. k. w R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 8 stycznia 2018 r., nr [...], w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł o sprostowaniu z urzędu oczywistych omyłek w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 października 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 538/22, wydanego w sprawie ze skargi Z. D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 5 kwietnia 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści.
Sprostowanie polegało na tym, że w oznaczeniu strony skarżącej w miejsce słów: "Z. D." wpisano słowa: "T. [...] Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w R." oraz w oznaczeniu zaskarżonego postanowienia w miejsce słów: "z dnia 5 kwietnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści" wpisano słowa: "z dnia 8 stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności".
Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi Spółki w dniu 25 października 2022 r.
- 4. Pismem z dnia 2 listopada 2022 r. pełnomocnik Spółki wniósł w jej imieniu zażalenie na postanowienie Sądu w przedmiocie sprostowania wyroku.
W ramach art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: P.p.s.a.) domagał się uchylenia postanowienia w całości w trybie tzw. autokontroli i rozpoznania sprawy na nowo przez doręczenie Spółce wyroku w jej sprawie - względnie - uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zaskarżonego postanowienia w całości.
- 5. Spółka zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 156 § 1 P.p.s.a. przez:
- 1) błędną wykładnię tego przepisu na skutek przyjęcia, że użyty w nim zwrot "oczywista omyłka" może dotyczyć sytuacji, w której w doręczonym wyroku błędnie wskazano: nazwę strony, datę zaskarżonego aktu, sygnaturę zaskarżonego aktu oraz opis zaskarżonego aktu - czyli w istocie doręczono Spółce wyrok w innej sprawie, a w konsekwencji:
- 2) błędne zastosowanie tego przepisu na skutek wydania postanowienia w sprawie sprostowania oczywistych omyłek, podczas gdy Spółce został błędnie doręczony wyrok w sprawie innego podmiotu, tj. w sprawie Z. D., co oznacza, że - po odesłaniu tego wyroku przez Spółkę - Sąd pierwszej instancji powinien był doręczyć Spółce wyrok wydany w jej sprawie.
- 6. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
- 6.1. Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
- 6.2. Naczelny Sąd Administracyjny podzielił zapatrywania Spółki wyrażone w zażaleniu odnośnie do niedopuszczalności zastosowania w analizowanym przypadku instytucji prawnej przewidzianej do prostowania oczywistych omyłek w wydanym orzeczeniu sądowym.
- 6.3. W trybie art. 156 § 1 P.p.s.a. sprostowaniu podlegają niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wszystkie wymienione nieprawidłowości muszą być bezsporne i oczywiste. Jako niedokładności uznać można np. nieścisłości w oznaczeniu stron, dokładnym wymienieniu innych podmiotów występujących w postępowaniu, czy nieprawidłowe podanie imienia/nazwy strony (ale nie jej podmiana). Z kolei za błędy pisarskie może być uznane widoczne, niewłaściwe użycie wyrazu, czy jego niezamierzone przekształcenie. Przez oczywiste omyłki należy rozumieć wszystkie inne sytuacje poza wymienionymi powyżej, które swoim charakterem są do nich zbliżone. Wymienione w przepisie wady orzeczenia charakteryzują się ich oczywistością, co stanowi granicę dopuszczalności sprostowania. Sprostowanie nie może zatem prowadzić do pełnej zmiany rozstrzygnięcia w zakresie sprawy pod względem jej określenia (zidentyfikowania) podmiotowego i przedmiotowego, którą poddano rozpoznaniu.
- 6.4. Przedmiotem zaskarżonego postanowienia sądowego było sprostowanie komparycji wyroku z dnia 5 października 2022 r. w zakresie, który nie pozwalał zakwalifikować poczynionych tam zapisów jako oczywistych omyłek.
Rzekome omyłki nie były tego rodzaju, aby "na pierwszy rzut oka" można było stwierdzić, że prostowana komparycja wyroku dotyczyła sprawy Skarżącej. Wręcz przeciwnie, jasno z niej wynikało, że odnosiła się ona do innego podmiotu i zupełnie innej przedmiotowo sprawy. Sąd przy tym nie wykazał, aby tego rodzaju sprawa Z. D. w ogóle nie istniała (nie była zarejestrowana lub zawisła w Sądzie). Równie dobrze można byłoby zatem twierdzić, że Sąd pomylił się jedynie w oznaczeniu sygnatury przy wydaniu wspomnianego wyroku, posługując się sygnaturą sprawy prowadzonej ze skargi Spółki.
- 6.5. Ze wskazanych przyczyn, działając na podstawie art. 185 § 1 ab initio w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie w całości.