Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 28 października 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 1388/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną A.S. od wyroku tego Sądu z 17 czerwca 2020 r. w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z 25 lipca 2019 r., w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2013 r., z uwagi na nieuzupełnienie w terminie wskazanych braków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że we wniesionej skardze kasacyjnej brak było wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie. Nie zawarto w niej również oświadczenia z którego by wynikało, że strona zrzeka się rozprawy. Nie podano także wartości przedmiotu zaskarżenia. W związku z czym, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 1 września 2020 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia wskazanych braków w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe wezwanie, została doręczona pełnomocnikowi skarżącego 7 września 2020 r. We wskazanym terminie nie zostały uzupełnione braki.
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie skargi kasacyjnej do NSA oraz zasądzenie zwrotu kosztów. W uzasadnieniu wskazano, że wezwanie winno być skierowane do Biura [...] a zostało skierowane do Kancelarii [...] i to wprowadziło w błąd osobę zajmującą się korespondencją przychodzącą na adres ul. [...]. Wyjaśniono, że Kancelaria [...] ma zawieszoną działalność gospodarczą od 1 września 2019 r. z uwagi na poważny stan zdrowia pełnomocnika. Dlatego pełnomocnik mieszka na ul. [...], jest teściem [...], pomaga mu w jego działalności gospodarczej właśnie jako doradca podatkowy. Pełnomocnik wskazał także, że przebywał w sanatorium, aż do 21 października 2020 r.
Pełnomocnik podkreślił także, że sporządzona kasacja spełnia wszystkie przesłanki wynikające między innymi z ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.") - art. 173 § 1, art. 176 § 1, natomiast w oparciu o art. 215 § 1 p.p.s.a. Sąd posiada wiedzę co do wartości skargi choćby z wezwania z 20 lutego 2019 r.
Pełnomocnik podkreślił także, że po zakończeniu okresu wakacyjnego nastąpił nagle atak koronawirusa, który w sposób istotny, jak zresztą widać zakłócił prawidłowość toku prowadzonych spraw, co także jest odczuwalne w tej konkretnej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlegało oddaleniu.
Zgodnie z art. 176 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Ponadto skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy o czym stanowi art. 176 § 2 p.p.s.a. W sytuacji, gdy skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176 tej ustawy, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a p.p.s.a.).
Złożona skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Okoliczność ta jest bezsporna - tak przyjął Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu i nie kwestionuje tego również strona. Strona nie wskazał także wartości przedmiotu zaskarżenia.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez "złożenie wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z odpisem dla strony przeciwnej oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia". Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi strony 7 września 2020 r., o czym świadczy znajdujące się w aktach potwierdzenie odbioru. W zakreślonym przez Sąd terminie nie zostały uzupełnione braki.
Odnosząc się do podnoszonej w zażaleniu kwestii adresu, na który doręczono wezwanie należy wskazać, że Sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowego doręczenia na adres wskazany w skardze kasacyjnej Kancelaria [...]. Adres Biuro [...], zostało podatne dopiero w przedmiotowym zażaleniu. Ponadto zupełnie niezrozumiałe jest twierdzenie, że osoba odbierająca korespondencję została wprowadzona w błąd, skoro na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 130 akt sądowych) widnieje podpis [...]. Pełnomocnik osobiście odebrał przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej.
Z uwagi na powyższe, uznać należy, iż prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji
Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów, stwierdzić należy, iż nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.