Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 22.05.2009 r., sygn. akt I SA/Łd 438/09, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał W. S. pełnomocnika skarżącej B. S. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 19.03.2009 r. utrzymującej w mocy decyzję tegoż organu, w której odmówiono skarżącej, po wznowieniu postępowania, uchylenia decyzji ostatecznej dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik 2004 r. Jako podstawę obliczenia wpisu sądowego Przewodniczący wskazał § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16.12.2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193) - zwanego dalej "rozporządzeniem".
Powyższe zarządzenie zostało zaskarżone przez pełnomocnika skarżącej zażaleniem, w którym wniesiono o jego zmianę. Zdaniem żalącego jego skargę należy potraktować jako skargę dotyczącą wznowienia postępowania przed sądem administracyjnym, o której mowa w art. 273 § 2 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej "popsa".
Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia stwierdził, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
W związku z taką jego oceną w pierwszej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że ustawodawca, regulując kwestię opłat sądowych, dokonał podziału kategorii spraw na takie, które podlegają wpisowi stosunkowemu oraz na te, które podlegają opłacie stałej. W myśl art. 231 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwaną dalej "popsa" wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawa należny jest wpis stały.
Jak słusznie wskazuje się w literaturze przedmiotu, dychotomiczny podział obu kategorii spraw, nie jest jednak podziałem prostym, gdyż użyte w przepisie sformułowanie "..w sprawach, których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne..." jest wyrażeniem nieostrym i stanowi daleko idące uproszczenie. Przedmiotem zaskarżenia nie mogą być bowiem należności pieniężne, ale akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 i 3 popsa. Dlatego też bardziej trafne jest określenie "spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są należności jako spraw, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną, bądź stwierdzające jej istnienie (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Zakamycze 2005 r., s. 231). Taką interpretację art. 231 popsa wspiera również treść art. § 1 rozporządzenia, gdzie ustawodawca wyraźnie wskazał, że wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej (podkreślenie tut. Sądu) zaskarżonym aktem.
W świetle powyższych wywodów można skonstatować, że o rodzaju wpisu sądowego decyduje w zasadzie charakter sprawy, w której wniesiono skargę, a dokładnie to, czy przedmiot skargi - a więc rozstrzygnięcie organu - wiąże się bezpośrednio z określonymi świadczeniami pieniężnymi. Jeżeli tak jest, to w sprawie powinien zostać pobrany wpis stosunkowy. Natomiast, gdy skarga nie dotyczy aktu powiązanego bezpośrednio z należnością pieniężną, należy pobrać wpis stały. Poglądy te, przy uwzględnieniu powołanych regulacji ustawowych i podstawowych, nie budzą większych wątpliwości.
W niniejszej sprawie skarga inicjująca postępowanie przed Sądem administracyjnym, wbrew temu co twierdzi autor zażalenia, została wywiedziona na decyzję administracyjną wydaną w trybie nadzwyczajnym (wznowienia postępowania podatkowego). Jest to z pewnością akt administracyjny, który nie dotyczy bezpośrednio należności pieniężnej. W tego rodzaju sprawach organ podatkowy musi ocenić, czy zachodzi którakolwiek z określonych przepisami prawa podstaw do wznowienia postępowania podatkowego. W przypadku zaś zaskarżenia do Sądu administracyjnego decyzji w tej materii (pozytywnej czy negatywnej) ustawodawca wprost przesądził w § 2 ust 5 rozporządzenia, iż od skargi należny jest wpis stały w kwocie 200 zł. Dlatego też zasadnie Przewodniczący wydziału wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu w takiej wysokości.
Stąd też Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.