Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Wr 1741/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił B. Sp.j. z/s w J. (zwanej dalej w skrócie "Spółką") przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Sąd wskazał bowiem, że strona nie uprawdopodobniła, że wobec niedyspozycji A.G., stosownego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie mógł złożyć drugi ze wspólników Spółki– J. G. Ponadto Sąd podkreślił, że z przedłożonego przez stronę zaświadczenia lekarskiego ZUS ZLA wynika, że chory mógł chodzić, a na druku nie została uzupełniona rubryka dotycząca numeru statystycznego choroby. Nie podano również we wniosku, na czym polegała choroba. W ocenie Sądu I instancji nie można przez to dokonać oceny, czy niedyspozycja zdrowotna uniemożliwiała opuszczenie przez A. G. mieszkania lub posłużenie się osobami trzecimi.
W złożonym zażaleniu skarżący podkreślił, że w okresie od 26 października do 21 listopada 2012 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim i ze względu na charakter "niedyspozycji zdrowotnej" nie był w stanie w tym czasie skutecznie reprezentować interesów Spółki, ani ustanowić stosownego zastępstwa. Ponadto wskazał, że w owym okresie był jedyną osoba, która mogła reprezentować Spółkę, gdyż pan G. na mocy uchwały z dnia 10 października 2012 r. był wyłączony od jej reprezentacji. Strona jednocześnie wniosła o dopuszczenie dowodu z akt rejestrowych Spółki w postaci ww. uchwały na okoliczność zgłoszenia przez skarżącą zmiany sposobu jej reprezentacji. Wskazano ponadto, że z przyczyn niezawinionych przez stronę skarżącą zmiana w przedmiocie reprezentacji spółki nie została ujawniona w KRS.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. We wniosku stronna powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego za zasadne należało uznać argumentację Sądu I instancji zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu. Należy mieć na uwadze, że uprawdopodobnienie nie jest pojęciem tożsamym z udowodnieniem braku winy, ma ono bowiem na celu jedynie uwiarygodnienie przedstawionych przez wnioskodawcę okoliczności. Uprawdopodobnienie powinno być jednocześnie na tyle przekonujące, aby uzasadniało brak winy w uchybieniu terminu.
Abstrahując już od okoliczności wskazanych przez Sąd I instancji w zakresie konsekwencji wynikających z braku wypełnienia poszczególnych rubryk załączonego do wniosku o przywrócenie terminu zaświadczenia lekarskiego, jak również od tego czy choroba wskazana przez skarżącego uniemożliwiała złożenie stosownego wniosku czy też wyręczenie się inną osobą, wskazać należy, że strona skarżąca strona nie uprawdopodobniła, że wobec niedyspozycji A. G., stosownego wniosku nie mógł sporządzić i złożyć drugi ze wspólników – J. G. Ze znajdującego się bowiem w aktach sądowych odpisu z rejestru przedsiębiorców wynika, że wspólnikami strony B. Sp.j. z/s w J. są A.G.i i J.G., a każdy ze wspólników jest uprawniony do prowadzenia spraw spółki jednoosobowo. W rubryce 6 tego odpisu brak jest przy tym jakiejkolwiek informacji o wskazywanych w zażaleniu zmianach w zakresie reprezentacji Spółki (zmiana § 8 umowy).
Skarżący, wbrew treści zażalenia, nie załączył również kopii uchwały z dnia 10 października 2012 r., która miała takie zmiany wprowadzać i jednocześnie świadczyć o tym, że to wyłącznie A. G. we wskazanym okresie reprezentował Spółkę. Wobec powyższego nie można uznać, że ocena wniosku strony o przywrócenie terminu, jaką wydał Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu, była nieprawidłowa.
Z uwagi na powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.